Paradijs voor grootverdieners

Sinds jaar en dag vecht de bridgewereld om toelating tot de Olympische Spelen. Waarom? Ach de redenen liggen voor de hand: geld en prestige. Als Olympische tak van sport sta je in het middelpunt van de publieke belangstelling en mag je rekenen op subsidies van overheidswege en sponsoring door het bedrijfsleven. Zoals het er nu naar uitziet zal tijdens de Winterspelen van 2002 in Salt Lake City bridge als demonstratiesport zijn intrede doen. Om de IOC bazen alvast te laten wennen aan de denksportcultuur mogen in het hol van de leeuw, het Olympisch museum in Lausanne, een aantal van de sterkste bridgelanden hun kunstjes laten zien. In 1998 wonnen Brazilië en China ex aequo de eerste versie van deze IOC Grand Prix Prix. Half september van dit jaar vond de tweede editie plaats. De hoofdprijs was inmiddels aangedikt met de Trofeo Angelini, ter beschikking gesteld door de Angelini Group, een industrieel conglomoraat, met ondermeer het grootste farmaceutische concern van Italië aan boord. Of het allemaal de bedoeling was van managing-director Francesco Angelini, zullen we wel nooit te weten komen, maar hij speelde het natuurlijk wel slim, ,belasting gezien'. Hij omringde zich met zijn vier huurlingen, de wereldkampioenen Versace-Lauria en Buratti-Lanzarotti, deed zelf mee met zijn vaste partner Sementa en won op die manier zijn eigen trofeo. Het zestal versloeg in een eenzijdige finale Brazilië met 140-85. Dus, grootverdieners opgelet. Je sponsort een bridgetoernooi, je trekt de kosten af in eigen land en de prijs die je wint zet je vast op een Zwitserse bank of in een museum.

Het Nederlandse team, zonder sponsor en zonder wereldkampioenen, eindigde kleurloos als vijfde van de zes deelnemende landen. In de halve finale rekende het Italiaanse team af met Frankrijk. Uit die wedstrijd een interessante analyse van Internetjournalist Onno Eskes:

Massimo Lanzorotti zat als west voor Italië in 4♠ dat door noord voor straf was gedoubleerd. Marc Bompis startte met ♡H omdat zijn partner eerder via een infomatiedoublet impliciet harten had geboden. Het hartenvervolg was voor het aas van Thierry de Sainte Marie op zuid. Deze ging door met een derde rondje harten voor de vrouw. Lanzorotti deed de schoppens goed en claimde elf slagen: OW plus 790.

Op de andere tafel hadden NZ zich niet met het bieden bemoeid. Ook hier zat west, Albert Bitran in 4♠. Noord, Lorenzo Lauria, kwam met een kleine harten uit voor het aas van Alfredo Versace, die met ♡B vervolgde voor de vrouw en de heer. Nog een harten forceerde de dummy en ineens was het contract ernstig in gevaar. De leider sloeg troefaas en probeerde schoppen naar de boer. Noord dook evenwel, waarna Bitran drie down ging. Eskes ontdekte op dit spel een aardige pointe.

Op het kritieke moment moet de leider in plaats van ♠A te slaan, een kleine schoppen spelen naar de negen of de boer. Als noord duikt, volgt schoppen naar de tien en maakt de leider weer elf slagen. Bijzonder, troefvrouw eerst over zuid en dan over noord snijden. Ook goed lijkt om het troeftrekken te beginnen met het spelen van ♠10, maar werkt niet wanneer noord de slag weigert. De leider probeert dan schoppen naar de boer. Noord neemt nu wel en speelt ruiten, waarna het contract kansloos is.

In de finale nam Italië pijlsnel een voorsprong van een slordige tachtig imps. De Brazilianen probeerden wanhopig het tij te keren:

Lanzarotti-Buratti bereikten 6♡. Andrea Buratti's afspel was verzorgd. Zuid startte met klaveren voor het aas en nu ging het: ♡H, ♡A en ♡V, ♦A, ♦H en ruiten getroefd. Vervolgens ♣H (op tafel ging een schoppentje weg) en ♠10 die doorliep naar de heer van noord; ♠V vormde de twaalfde slag.

Namens Brazilië boden Marcelo Branco en Gabriel Chagas tot 6SA, eveneens een kansrijk contract. De hartens moeten het doen voor vijf slagen, waarna je je weer het best kan verlaten op de dubbele schoppensnit. Zuid startte ♦9, die via de twee en de vijf naar het aas liep. Chagas incasseerde ♡H en speelde vervolgens tot verbijstering van alles en iedereen een kleine harten naar de negen op tafel. Noord nam en maakte later nog ♠H als downslag. Waarom koos Chagas voor deze opmerkelijke aanpak? Natuurlijk was de meervoudig wereld- en Olympisch kampioen niet gek geworden. Vanwege de straatlengte achterstand van zijn team speelde de man uit Rio op een swing. Hij rekende erop dat zijn tegenstanders op de andere tafel ook slem hadden uitgeboden en nam bewust de gok dat de hartens scheef zouden zitten: boer-vierde in zuid. In dat geval zou het spel Brazilië 17 imps hebben opgeleverd in plaats van gekost. De Italiaanse leider immers, zou ongetwijfeld voor de normale speelwijze hebben gekozen (hartens van boven spelen) en down zijn gegaan.