In de herhaling

Bram buunk, academisch columnist, hing vorige week zaterdag mismoedig aan de doorleefde toog van het wetenschapskatern van de Volkskrant. Op aandrang van de boys had hij zijn oude vriendin aan de dijk gezet, en de nieuwe beviel niet. Zo erg niet, dat hij er inmiddels van overtuigd was dat het kreng, dat de aanminnige naam Kleinzacht Woord droeg, een travestiet was. Een man. Zo nukkig, zo bazig, zo onhandelbaar en zo weinig meegaand was immers geen vrouw. En alleen een vent zou zich zo volgehangen met oogverblindend dellerige opsmuk durven vertonen als Kleinzacht Woord. Bitter starend in zijn biertje, dat bij zoveel zelfmedelijden op slag verschaalde, bekende hij zelfs het nu en dan 's nachts alweer stiekem te doen met zijn ex, de oude, vertrouwde Woord Volmaakt, die zo lekker kaal oogde en zo openhartig was. Tja, met die vrouw had hij tenminste kunnen lezen en schrijven! Bekocht, bedrogen, verraden voelde Bram zich.

Arme Bram, en dan te bedenken dat het allemaal zijn eigen schuld is. Dat het allemaal komt doordat hij zich gedraagt als een echte vent, van het type dat altijd weer dezelfde fout maakt. Zo'n man die wel zich wel stoer laat aanpraten dat hij na jaren huwelijkse sleur aan een jonger modelletje toe is en graag met zijn nieuwe rinkelende blondine wil pronken, maar tegelijk voor die nieuwe vlam niet de minste aandacht en interesse opbrengt. Geen wonder dat ze dan meteen gaat bokken en pruilen.

Want met een half uurtje lezen in de handleiding, of misschien zelfs in een heus boek, had Bram geleerd hoe al zijn klachten moeiteloos te verhelpen waren. Hoe, met dat kleine beetje aandacht en zorg, Kleinzacht Woord, ofwel Microsoft Word, van alle opdringerigheid genezen kan worden, en een trouwe, begrijpende partner wordt die precies bij je past. Wie wil dat Word je pantoffels haalt en zorgzaam controleert of je jas dicht, je das om en je muts op is voor je naar buiten gaat, kan het zo krijgen. Maar wie liever verschoond blijft van zulke bemoeienis, ook. Dat gaat allemaal via de menu's Beeld en Extra – Opties, Bram.

We hebben het er al eens eerder over gehad, maar je moet het kennelijk blijven zeggen. Words pappie, Bill Gates, heeft net als bijna alle andere trotse cyberpappies de neiging om zijn dochters op hun paasbest de deur uit te laten gaan. En cybervaders hebben vervelend genoeg een ordinaire smaak, dus betreden hun creaties de dansvloer volgehangen met alles wat maar aan ze kan glimmen en schitteren. Verstandige vrijers ontdoen hun veroveringen meteen van al die verwarrende knoppencolliers, balkenopsmuk en bemoeizuchtige aanwensels. En ze verbieden al die automatische poets- en opruimneigingen. Dan hou je bij Word iets over dat bijna net zo spartaans oogt als Brams geliefde Woord Volmaakt – maar dan wel inclusief alle voordelen die Word boven dat aloude programma bezit. Want Brams vertaling van de naam WordPerfect is onjuist. Die had moeten luiden: LetterLijk, en hoezeer WordPerfect ook ooit de Miss World onder de tekstverwerkers was, die benaming dekt bij de standaarden van vandaag de dag werkelijk de lading.

Iets heel anders. Het zal u verbazen, maar in Australië en bij de Amerikaanse Federal Trade Commission (FTC) wordt Chips bar weinig gelezen. Vandaar dat de Aussies en de FTC nu pas achter het bestaan zijn gekomen van de webkakkerlak, het elektronisch ongedierte waarover we hier in februari van dit jaar al schreven. De webkakkerlak is een vooral in de pornosector geliefde manier om klanten te trekken: via een of andere al dan niet bedrieglijke link belandt u op de voorpagina van een pornosite, waar u vervolgens niet meer van afkomt. Ofwel er verschijnt telkens als u het venster wilt sluiten een nieuw venster met dezelfde inhoud, ofwel het regent nieuwe vensters, onuitroeibaar als echte kakkerlakken. Amerika en Australië blijken zich ernstig zorgen te maken over deze vorm van oplichting, hoewel onduidelijk is wat er precies oplichterig aan is. Dat is immers hooguit het plaatsen van misleidende links op het web die u nietsvermoedend op zo'n site doen belanden, of het plaatsen van allerlei keurige trefwoorden in de META-tag van zo'n pornosite, zodat zoekmachines de site op termijn onder die trefwoorden registreren. Of, wat ook wel gebeurt: hele lappen tekst van serieuze artikelen in een pagina verwerken in dezelfde kleur als de achtergrond. Je merkt er niks van, maar zoekmachines verslijten zo'n pagina voor die serieuze publicatie. Het is allemaal niet netjes, maar waar is de schade? In welk opzicht wordt u getild? Om op alleen die grond van het `kapen' van websites te spreken, zoals de FTC doet, gaat toch wat ver.

Wat de FTC niet vertelt, is hoe je webkakkerlakken doodmaakt, terwijl u dat nu juist moet weten. We herhalen dus nog maar even het recept van afgelopen februari: verbreek eerst de verbinding met het net. Daarna maakt u de cache van uw browser leeg (dat is een map waarin de browser de laatste pagina's bewaart die u bezocht heeft). Daarna kunt u uw browser op de gewone manier sluiten.

Dat leegmaken gaat telkens verschillend. Gebruikt u Netscape 3, dan kiest u het menu `Options', en vervolgens `Network Preferences', waarna u op de tabkaart `Cache' de knoppen voor het legen van de memory cache én de disk cache aanklikt. Netscape 4-gebruikers kiezen het menu `Edit – Preferences', dan de tabkaart `Advanced', en vervolgens `Cache'.

De rest wijst zich vanzelf. Bij de Internet Explorer moet u het menu `View – Options' hebben, en vervolgens `Advanced' en daarna weer `Settings' kiezen. In het venster dat u dan voor uw neus heeft klikt u op de knop `Empty folder'.

Je kunt je trouwens afvragen hoe lang de webkakkerlak in zijn hinderlijke vorm (er zijn ook heel nuttige toepassingen, maar dan 'ziet' u niets kakkerlakkigs) het zal uithouden. Volgens de FTC wordt er veel geld mee verdiend, omdat al die kakkerlakkenvensters advertenties bevatten, waarvoor betaald wordt naar rato van het aantal mensen dat ze op hun scherm krijgt. Maar verstandige adverteerders moeten er toch snel achterkomen dat iemand die boos vensters aan het doodtrappen is, weinig opneemt, en al helemaal geen positieve associaties zal opbouwen met zo'n ongevraagd door ongedierte opgedrongen product.