Family Plots

,,Het goed vertellen van een spannend, onderhoudend filmverhaal staat voorop'', meldt regisseur Bram van Splunteren in een toelichting bij de zesdelige serie Family Plots die de VPRO de komende weken uitzendt. ,,Aan het familiethema moet niet te zwaar getild worden, dat diende zich min of meer toevallig aan'', vervolgt hij, en de serie kan met zijn `enigszins Amerikaanse verteltrant' opgevat worden als `een soort poldervariant op de genrefilm'.

Het is onaardig om zo uitgebreid te citeren, maar het maakt duidelijk wat de bedoelingen waren, en dus waarop Van Splunterens lowbudget films beoordeeld moeten worden. In Nederland valt met enige regelmaat te horen dat het zo jammer is dat wij geen genrefilmtraditie hebben, waarbij jaloers naar de Verenigde Staten verwezen wordt. Van Splunteren heeft gelukkig voor het niet specifiek Amerikaanse thriller- en mysteriegenre gekozen.

In de aflevering Een Klotedag speelt Dirk Zeelenberg een onvoorstelbare hufter die in een café een pril stelletje uit elkaar weet te drijven. Wanneer hij in de dagen daarop door een telefoonstalker wordt lastiggevallen, vermoedt hij met zijn slachtoffer te maken te hebben, en neemt wraak. Het zal niemand verbazen dat het the wrong man is.

Het enige dat je je met wat goede wil afvraagt, is waarom het personage van Zeelenberg zo naar doet. Maar daar krijgen we niet eens een glimp van te zien. Identificatie met een karakter is onmogelijk, en met de suspension of disbelief gaat het in de eerste scène al mis. Een enkel laag camerastandpunt voorkomt dan niet meer dat elke spanning ontbreekt.

De andere twee beschikbare afleveringen kampen met vergelijkbare problemen. Zelfs een (sinistere) moraal – de kracht van Roald Dahl-verfilmingen waar de serie vaag aan doet denken – moet ver gezocht worden.

Verdedigers van de genrefilmproductie zullen wel zeggen dat er ook in Amerika heel veel mislukt, maar die films worden ook niet uitgezonden, en zeker niet prime time door de VPRO.

Family Plots: Een Klotedag, zondag, Ned.3, 20.10-20.40u.