Ernstvuurwerk

Lia Zander (57), nu ambtenaar-in-ruste, maakte op 10 maart 1966 voor vijf seconden geschiedenis. Ze gooide de rookbom naar de trouwkoets van prinses Beatrix, de protestwolk die de televisieschermen even wit maakte, en die over de hele wereld de voorpagina's haalde. Ze zegt nu: ,,Ik zou het niet meer doen. Niet alleen omdat Beatrix een verstandige vrouw bleek te zijn, en Claus een fijne man, maar vooral omdat het toen een hele andere tijd was. Nu is alles veel agressiever, toen was het nog spel.''

Lia Zander hoorde bij de paar `squatters' – het woord `krakers' bestond nog niet – die met bollen van aluminiumfolie en een kaarslontje langs de route stonden. ,,We vonden dat Beatrix mocht trouwen met wie ze wilde, maar niet in onze stad, met een Duitser, in al die militaire praal. We vonden haar een starre vrouw, die er niets van begreep. Later hoorden we dat ze zelf ook liever in Baarn was getrouwd, maar dat de regering dit had doorgedrukt.''

Omdat de eerste `bommen' weinig effect hadden, deden Lia en haar man op de terugweg van de stoet nog één poging. ,,Het was nu of nooit. En dat ding deed het, als een tierelier. Het gaf me een wolk!'' Ze werden direct opgepakt. Er werd een inzameling gehouden. ,,Als je die giro's las, vaak van oudere mensen, joodse namen ook: `Blij dat er wat gebeurde!' `Goed zo!''' Uiteindelijk kregen ze twee weken cel, wegens het `op de openbare weg afsteken van ernstvuurwerk zonder vergunning'.

,,Ach'', zegt ze nu, ,,het was vooral lachen. We kwamen net uit de zoete jaren vijftig, we hadden nog maar pas ontdekt dat het gezag op lemen voeten stond.''