Een bok, jawel

Een bok, jawel, zo'n beest met sik,

die trok de kar naar Medemblik

en mopperde ietwat humeurig:

`Ik voel me toch zo sikkeneurig

omdat, doordat ik hier besta,

ik medem naar de bliksem ga.'

Maar vrienden, dat komt wel terecht,

want ach, die bok bestaat niet echt.

Dat 's net Europa, zei mijn opa

dat is toch ook maar een verzinsel.

Hoogstens een hoopvol beginsel

en dat duurt wel een paar eeuwen.

Denk aan Hollanders en Zeeuwen,

waar de eenheid pas begon

na een schop van Napoleon, en een aai van Wellington.

Wel wordt ons een blik gegund

op een nieuwe eenheidsmunt,

maar dat zijn slechts kuitenflikkers

op een kruiwagen vol kikkers

en, wàt zinnig als het mal kan

ook gifkikkers van de Balkan

waar kleuters in volgroeide lijven

graaien, deinen, scheuren, kijven.

Zo gaat straks Europa groeien

uit een knudde van veel knoeien

met veel regels van juristen,

die er gezond verstand mee kisten.

Maar zo gaat het tot op heden!

Met de absolute vrede

van de atoombom in `t verschiet

doet men, wat de nood gebiedt.

Of ze fluistren dan wel gillen

`t gaat niet om wat men zal willen.

Opa denkt: `Ze zullen moeten',

och, hij slaapt al haast: de groeten.

P.S. Hoe Nederland op zichzelf zou zijn?

Wel, `Holland annektiert sich selbst',

en de hoofdstad wordt Berlijn.