Truffel in de Friese Wouden

Als de truffel op tafel komt, verschijnt kamerlid Meijer voor het geestesoog. Precies een etmaal tevoren heeft de voorzitter van de laatste parlementaire enquêtecommissie de Bossche eetmanifestatie `Proeverij in de Meierij' geopend. Hij waarschuwde de aanwezigen ferm tegen het eet- en drinkklimaat boven de grote rivieren. De bloedgroepen in het CDA blijken niet meer te worden gemarkeerd door het gezag van de paus of het spraakvermogen van de slang in het aards paradijs, maar door de kunst van het leven te genieten.

Nu was de proef op de som in Brabant niet erg overtuigend. De aanwezige plaatselijk restaurants presteerden op een matig gastronomisch niveau en verreweg het beste gerecht in `s-Hertogenbosch was gemaakt door kok Martin Kruithof uit Giethoorn. Misschien preekte Meijer vooral voor eigen parochie en was zijn chauvinistische betoog bedoeld als hoognodige oppepper voor de regionale kookkunst.

Maar toch, er blijft iets hangen. Dus met een beetje angst om het hart togen we naar hotel-restaurant Lunia in Oldeberkoop, temidden van de Friese Wouden. Volgens de Meijer-doctrine zou daar gastronomisch weinig te genieten zijn. De eerste aanblik stemt voorzichtig optimistisch. Lunia is gevestigd in een groot wit-gestuct herenhuis met frisse groen-witte markiezen, waar ooit plaatselijke notabelen moeten hebben gewoond. De zitjes in de tuin zijn uitnodigend en dat geldt versterkt voor het bord met de tekst dat er `met liefde gebakken' appeltaart is te verkrijgen. En nog geen uur na aankomst verschijnt een royaal met truffel gevuld schaaltje op tafel als aanvulling op de salade riche. ,,Ik stond zo op mijn eigen salades te kicken dat ik de truffel helemaal vergeten was'', meldt eigenaar-kok Arjen Zeevenhooven met kwajongensachtige vrolijkheid. En we vonden de salade al zo rijk met ontvelde tomaten, gebakken boterzachte eendenlever, eendenleverkrullen en malse stukken kreeft. Die Meijer kan me nog meer vertellen, ook ver boven de grote rivieren gaan we genieten.

De salade riche stond niet op de Frans georiënteerde kaart. Nadat we eigenlijk onze keuze al hadden gemaakt fluisterde de kok ons toe: ,,Er is ook kreeft. Ik zeg het niet tegen iedereen, anders ben ik er zo doorheen.'' Op gelijksoortige wijze prijst hij de `schieteendjes' aan. Zo'n heimelijk aanbod kun je niet weigeren en we zien van af het voornemen de sauce béarnaise in Friesland aan een test te onderwerpen, de knoflooksoep met scampi's te proeven en na te gaan wat `Blue de Wolvega' culinair kan betekenen.

We krijgen geen spijt. Na de salade volgt een mooi rosé gebakken eendenborst, vergezeld van het doorgegaarde eendenpootje, gekonfijte uitjes en een smaakrijke saus met bramen. Ze houden hier niet alleen van lekker eten, maar ook van ruime porties. Op tafel komen bakjes met onder meer ratatouille en een klassieke aardappelgratin. De halve flessen Montagny Chateau de la Saule en Gigondas Domaine du Roucas de Saint Pierre zijn goede begeleiders van de maaltijd.

Niet allleen het optreden van de kok in Lunia is ontwapenend. De folder meldt de aanwezigheid van `eenvoudige kamers, met goede bedden'. En zo is het precies. Onze kamer aan de voorkant op de eerste verdieping is simpel gemeubileerd, maar uitgevoerd in frisse, vrolijke kleuren zoals het maisgeel van de geschilderde lambrisering en het abrikoosoranje van de gordijnen. Een groen, fluwelen bankje staat op zijn franje. Boven het bed hangt een groot schilderij van een boslandschap, Bob Ross zou er wat diepte in hebben gebracht. De hoge ramen bieden meer perspectief in het uitzicht op de kamp met in het midden een grote houten duiventil. De meeste kamers ontberen zo'n weids uitzicht, die liggen gelijkvloers in een aanbouw aan de achterzijde in het groen van de tuin. Ze worden bevolkt door een gemengd publiek, veel bridgers, een enkele zakelijk gast en wat 50+ fietstoeristen die het dorpje aandoen. Daar heerst grote rust, merken we, als we in de vroege avond de karakteristieke Brink met het Romaans-Gothische kerkje bekijken. Als de gebouwde omgeving een afspiegeling vormt van de maatschappelijke verhoudingen dan verraadt het opulente en opdringerig verlichte gebouw van `s lands kleinste coöperatieve bank hoe de zaken er tegenwoordig voorstaan. Al hebben ze aan onze transactie niet veel verdiend. We hoeven maar een bedrag van 375 gulden uit de geldautomaat te halen. Zelfs inclusief een salade riche leidt een etentje en een nacht slapen in Lunia niet tot armoe. Vooral omdat de overnachting met ontbijt maar 125 gulden voor twee personen kost.

Als we de reistassen in de auto zetten, komt de kok nog even de keuken uit. Enigszins verlegen van het ene been op het andere wippend: ,,Vertrekt u alweer? Nou, goede reis dan.'' Ik hoop dat hij niet met zijn kreeft is blijven zitten.

Lunia

Hotel-restaurant

Molenhoek 2

Oldeberkoop

tel. 0516-451057

    • Joep Habets