Retourtje Rome

Veertien uur in trein, vliegtuig en taxi om zes uur nachtelijk Rome

te kunnen zien. Wie weinig geld heeft, graag met een goed verhaal thuiskomt en er niet tegenop ziet om met slaapoogjes langs de Trevi-fontein en de Spaanse trappen te slenteren, boeke à ƒ175 een retourtje. Verslag van een bizarre onderneming.

Het is weer weekend. Je slaapt uit, geeft de kat eten en zet koffie. Alle tijd om rustig wakker te worden. Vervolgens haal je wat boodschappen, belt wat vrienden, vliegt in de avonduren naar Rome, viert daar een nacht lang feest, vliegt bij het aanbreken van de ochtend weer terug en zondagmiddag kijk je eens op teletekst wat Ajax heeft gedaan. Betaalbare gekte anno 1999: Camel Party Flights, een nacht stappen in een wereldstad voor tweehonderd gulden en een beetje.

De Party Flights zijn een initiatief van de sigarettenfabrikant – naast een gelijknamig uit-gidsje zie je Camel verder niet meer terug – en werken tamelijk eenvoudig: vlieg op zaterdagavond naar Rome, Barcelona, Madrid (voor ƒ175), Londen (ƒ160) of Berlijn (ƒ285) en ga daar een nachtje stappen. Een uurtje of zes later word je weer verwacht op de luchthaven voor de terugvlucht.

Met name de zuidelijke bestemmingen klinken als muziek in de oren. Even naar Rome `hoppen' voor ƒ175... decadentie binnen bereik van de quasi-armoedzaaier. Normaal kost een ticket al gauw vijfhonderd gulden. Toch leuk om te kunnen zeggen dat je gisteren na de afwas hebt besloten even naar Rome te gaan. ,,Tja, ik had zin in pasta.''

Op papier zijn de Party Flights een geweldig idee. Je belt op, reserveert je ticket en een paar dagen later ligt het klaar bij het reisbureau NBBS in de buurt. Bij het telefoontje blijken tevens de eerste haken en ogen. De honderdvijfenzeventig gulden overstijgen al gauw de tweehonderd als de luchthavenbelasting voldaan moet worden. Lastiger is dat Brussel het vertrekpunt van de drie mediterrane bestemmingen blijkt te zijn. Een retourtje Zaventem kost – afhankelijk van leeftijd en eventueel abonnement – toch al gauw tussen de ƒ50 en ƒ130.

Maar goed, niet zeuren, decadent zijn is geen rationele bezigheid. En zo zitten we zaterdagmiddag om half drie in de trein naar Brussel Luchthaven waar om 19u20 de Virgin Express naar Roma Fiuminense vertrekt. De voorpret snelt de oude stad vooruit. Straks heerlijk slenteren op het Piazza Navona, een onbekende bitter drinken na het ongetwijfeld fantastische eten en na het middernachtelijk uur vanaf een terras flanerende Romeinen bekijken.

Gelukkig vertrekt het vliegtuig op tijd. Om 19u20 stijgt de Boeing 737 op om volgens plan om 21u25 aan te komen. Vertraging is toch al niet leuk, maar het komt dubbel hard aan als de volgende dag om 6u45 de terugvlucht wacht.

In het vliegtuig nemen we de Camel Party Guide nog eens door. Het gidsje geeft naar eigen zeggen de hot-spots van Rome weer. Waar te eten, waar te drinken, waar te dansen. De inhoud van het gidsje is lachwekkend. Zo wordt restaurant L'eau Vive aangeprezen als `waarschijnlijk het meest extravagante restaurant van Rome' met `aan de tafels een opmerkelijk gezelschap van bewoners van Vaticaanstad, CIA, Opus Dei en wie weet voormalige KGB-agenten, plus de meest gluiperige leden van de Italiaanse christen-democratische partij'. Dit lijkt nogal dik aangezet, maar goed, ik ben de beroerdste niet. Een CIA-agent heb ik nog nooit gezien en ik vraag me ook af hoe je deze herkent (een badge? een jas met opdruk? Ray Ban zonnebril?). Ik zal het nooit weten, want het gidsje deelt mee dat de keuken al om tien uur sluit. En om die tijd lopen we weliswaar in Rome, maar dan op de luchthaven op zoek naar de trein richting centrum. Het is niet het enige etablissement dat niet binnen de tijdsspanne valt; maar liefst 10 van de 31 tips zijn niet te bezoeken door de Partyflighter die pakweg tussen 22u30 en 05u00 in Rome vertoeft.

Na een half uurtje met de trein zijn we – eindelijk – in het centrum van Rome. Vroeger, als kind, wilde je op de eerste dag van je vakantie zo veel mogelijk doen. Als er een zwembad in de buurt van het hotel was, wilde je daar al binnen een kwartier na aankomst zijn. Een midgetgolf moest bemidgetgolfd worden en al had je geen flauw idee wat een sauna was, ook daar wilde je heen. En snel.

Vaak liepen de kinderwensen niet geheel synchroon met de wensen van je ouders. Daar waar ooit de groeihormonen gierden, tiert nu de adrenaline. Wat doe je als je maar vijf à zes uur in Rome hebt? De stad is veel te groot om helemaal te belopen, er is niemand die als gids kan dienen en je wilt toch het maximale uit je reis halen. De tijd dringt en we willen actie. En snel.

De beste methode om zoveel mogelijk Rome per minuut (RPM) te krijgen, is je voor te stellen nog slechts zes uur te leven te hebben. Toegegeven, het is wat drastisch, maar het voorkomt in elk geval langdurige zoektochten naar dat ene leuke restaurantje. Met andere woorden, we knallen in een taxi naar het Piazza Navona met zijn ruime concentratie kroegen, restaurants en ander vertier.

Een bijna-aanrijding, een straatruzie en een nogal dubieuze ritprijs later staan we op het fenomenale plein. We zijn nog iets te confuus van de reis om het allemaal goed tot ons door te laten dringen. Er is slechts één remedie om nieuwe energie op te doen: mangiare! Om half twaalf bij restaurant Ecce Bombo, temidden van muren vol flessen wijn, aan een tafeltje met uitzicht op de zijstraat met flanerende mensen en boven een dampend bord fettucini al gorgonzola e noce, verdwijnt de vermoeidheid. La Dolce Vita, alhoewel het nog een paar uur zal duren voordat we bij de Trevi-fontein zullen zijn. De gekte van de lange reis voor een paar uur Rome is opeens volkomen begrijpelijk: wie 's ochtends nog in de rij stond bij de supermarkt om 's nachts Rome aan de voeten te hebben is een gelukkig mens.

Bij de koffie zien we opeens het Colosseum. Op een suikerzakje weliswaar, maar we nemen er genoegen mee: het origineel ligt te ver buiten de geplande route. Op jacht naar meer RPM gaan we verder. Nabij de Via Tor Millina, een Italiaanse versie van de Lange Leidse-dwarsstraat, zoeken we de Bar della Pace. Kijken en bekeken worden, zo luidt het in het gidsje. Toch maar even zien en gezien worden. We nestelen ons tegen enen op het terras. Het is lekker warm buiten, op het terras worden al ochtendkranten verkocht en alleen aan mooie mensen ontbreekt het een beetje. Bar della Pace is niet zo modieus als het gidsje beweert. Alleen de prijs van een biertje is bijzonder trendy: zo'n 13 gulden.

Maar in kroegen rondhangen kan ik thuis ook. De stad vraagt om een middernachtelijke inspectie. Nachtelijk Rome is een belevenis op zichzelf. Geen tetterend verkeer, joelende scholieren op reis of ander ongemak. In een stad van ruim 2,5 miljoen inwoners is het verbazingwekkend stil.

We wandelen door nauwe straatjes en langs de onvermijdelijke steigers richting het Pantheon. Bij aankomst is het pleintje voor het meesterlijke bouwwerk jammerlijk bezaaid met lege flessen alcoholica, hetgeen waarschijnlijk gerelateerd is aan de hoge prijzen in de kroegen.

Het Pantheon zelf is uiteraard gesloten. Laat dit de nachtelijke bezoeker echter niet verhinderen even naar binnen te kijken: de massieve houten deuren sluiten niet helemaal en staan een beperkte blik naar binnen toe.

Klik, klak, foto en verder. Op naar de fonteinen. Onderweg pakken we nog wat Dali-beelden mee die staan uitgestald nabij het Piazza Collona. Zijn we toch ook een beetje in Barcelona geweest. Het `smeltend' uurwerk van de Catalaan staat symbool voor ons schema: even geen idee meer hoe laat het is.

We hobbelen verder in het donker naar de Trevi-fontein, waar we als rechtgeaarde toeristen een muntje in het water gooien. Het schijnt te betekenen dat je eens terugkeert naar Rome. Het werkt wel: het muntje dat ik er twaalf jaar geleden inwierp, is een goede investering geweest. We windowshoppen mooie merkkleding in de Via Condotti en beklimmen de Spaanse trappen. Klik, klak, foto en verder.

In het Centro Storico lijkt om half drie 's nachts alleen het Piazza Navona nog vertier te bieden. Een aantal kroegen is nog open en er is voldoende leven, al is het waarschijnlijk niet uit Rome zelf. Eerst maar naar Henry's Pub, al ziet Henry er verdacht Italiaans uit. Henry heeft het een half uurtje later ook wel gezien en begint op te ruimen. Een tweede biertje is nog wel te krijgen, maar dan in een plastic glas om mee te nemen. Om niet helemaal voor een achterlijke toerist te worden aangezien, lukt het me nog net om het glas binnen leeg te krijgen.

De moeheid slaat steeds harder toe en de mogelijkheid om deze eruit te dansen lijkt niet voorhanden. De meeste discotheken bevinden zich ver van het plein en tijd om daar naartoe te gaan is er niet. De meeste kroegen sluiten in navolging van Henry de deuren. Het is half vier.

Om vijf over half vier beginnen we aan ons laatste uurtje Rome, op een terras van een wijnbar met royale openingsuren. We zijn lichtelijk doorgedraaid. Italiaanse stelletjes lopen wat te zoenen, af en toe komt er een scooter langs. Wij zitten erbij en kijken ernaar. In de wetenschap dat we het Romeins daglicht zullen missen, voelt de hele onderneming opeens bizar aan. Ruim zeven uur reizen heen, een uurtje of zes in Rome en weer zeven uur reizen terug. Het is gekte en we zien op tegen de terugreis. In de taxi naar de luchthaven – een andere mogelijkheid is er niet – beseffen we dat we een geweldig verhaal te vertellen hebben bij thuiskomst. Tegelijkertijd hebben we het gevoel Rome eigenlijk grotendeels gemist te hebben. Gelijk de moegereisde popster in Ahoy die `Hello Denmark' schreeuwt, zijn we even van de kaart. Waar waren we nu ook alweer? Je knippert met je ogen en je bent weer thuis. Dat is Rome per minuut.

INFORMATIE

De Party Flights zijn alleen telefonisch te boeken op 0900-1426 (44cpm).

Op dit nummer is ook het gidsje met aanvullende informatie en uitgaanstips aan te vragen. De vluchten met Virgin Express naar Rome, Madrid en Barcelona vertrekken vanaf Brussel Zaventem.

Deze retours kosten ƒ175.

Naar Rome (heen za 19u20, terug zo 06u45) en Barcelona (heen za 20u15, terug zo 06u45) wordt maar één keer per week

gevlogen. Madrid kent twee mogelijkheden: heen vr 17u50, terug za 06u45 of de meest langdurige mogelijkheid: heen za 09.40, terug zo 06u45.

De vluchten naar Berlijn per KLM (ƒ285. Heen za 19u20, terug 06u50) of Londen per British Midland (ƒ160. Heen vr 21u20, terug za 06u40 of heen za 17u30, terug 08u25) vertrekken vanaf Schiphol.

Bij de ticketprijs

komen nog boekingskosten (ƒ25 per boeking) en luchthavenbelastingen die per bestemming verschillen.

Reken op ongeveer ƒ50 per ticket.

Het is zeer nuttig en tijd- en kostenbesparend de connectie tussen luchthaven en centrum al thuis te bestuderen. De party-guide vermeldt dit niet. Openbaar vervoer of shuttle-bussen gaan lang niet altijd in de nachtelijke uren.

De trein vanaf de luchthaven van Rome naar treinstation Termini gaat om 22u07 en kost 16.000 lire (ƒ19). Een nachtelijke taxirit terug kost

ongeveer 65.000 lire (ƒ75).

De eerste trein gaat pas om 05u18

vanaf treinstation Roma Ostiense.

Er zijn ook andere mogelijkheden om goedkoop naar

Rome te gaan.

Busmaatschappij Eurolines (www.eurolines.nl) biedt retourtjes aan voor ƒ160.

Naast de `zwaanzinnige' aanbiedingen van KLM die af en toe opduiken, is het ook mogelijk een gewoon Virgin Express

ticket te kopen (www.virgin-express.com).

De vrijheid is groter, maar het ticket ook een stuk duurder (circa ƒ500).