En de winnaar is: `Erwtje'

Later deze week zal op het slotgala van het Nederlands Film Festival vermoedelijk de allerlaatste prijs worden uitgereikt aan de enige filmer die dan nog geen trofee in de wacht heeft gesleept, maar voorlopig dendert de prijzenlawine in Utrecht nog luchthartig voort. Vanavond is het de beurt aan de `NPS-prijs voor de beste korte film van maximaal 10 minuten'.

In een live-uitzending vanuit een art deco-bioscooptent aan het Neude zijn de zeven voor deze prijs genomineerde filmpjes te zien, alsmede enkele bekroonde korte films uit het buitenland. Philip Freriks babbelt de potpourri aan elkaar en wisselt bovendien met de regisseurs Mike van Diem (Karakter) en Frans Weisz (Bij Nader Inzien) van gedachten over `de invloed van de korte film op de commercial'.

Wat allereerst opvalt aan de zeven nominaties, is hun onvergelijkbaarheid. Goed, ze zijn allemaal ongeveer even kort, maar hoe weeg je een animatiefilm af tegen een lyrische documentaire?

Aan wie moeten ze in vredesnaam die prijs gaan uitreiken? In elk geval niet aan Applaus (van Pierre Leterene en Jan Hintjes). Deze vreselijk metaforisch bedoelde animatiefilm, waarin een dirigent de lakens uitdeelt in onze maatschappij, lijkt wel gemaakt in de jaren zeventig. En nóg ouder oogt de tweede animatiefilm uit het programma: Jazzimation (Oerd van Cuijlenborg), waarin krassen en krullen een stukje jazzmuziek visualiseren. De prijs moet al evenmin naar Tobias (Anneke de Lind van Wijngaarden). Want dat is slechts een pijnlijk amateuristisch in beeld gebrachte ontmoetingsoefening voor een man, een vrouw en een ondeugende hond.

Met Moët & Chandon van Marc de Cloe bevinden we ons al op fatsoenlijker terrein. Deze Engelsgesproken filmtango voor een bruidegom en een serveerster probeert in elk geval nog iets duidelijk te maken over de mechanismen van fictie. Heel anders is weer Erwtje (Silvia Holstijn), een goedgemutst staaltje, deels geanimeerde slapstick over een peuter in Popeye-land. Of toch maar – politiek bewogen – gekozen voor Zikr (Jos de Putter en Clara van Gool)? Het betreft hier een in de marge van De Putters nieuwe documentaire The Making of a New Empire gedraaide impressie van een oeroude, Kaukasische krijgsdans voor mannen, uitgevoerd temidden van de ruïnes van de Tsjetsjeense hoofdstad Grozny. Zikr is een fraaie cinematografische voetnoot die men nogal geforceerd naar een hoger, lyrisch niveau heeft willen tillen. Aan datzelfde euvel lijdt Van Schaft tot Schaft (Britta Hosman en Rob Smits), een fraai gecomponeerde, maar voor de hand liggende documentaire impressie van Hollandse nieuwbouw, gemaakt vanuit het soort verbazing dat we bijvoorbeeld kennen uit Alex van Warmerdams De Noorderlingen.

Omdat Alex' broer Marc in de vijfkoppige NPS-jury zit, zal de prijs (tienduizend gulden) wel naar de laatstgenoemde film gaan. Of niet natuurlijk.

Wel kan bij deze worden verklapt dat de `NRC Handelsblad-Mediapagina-Prijs voor de beste NPS-nominatie van dit jaar' gaat naar de film die toevallig het meest voldeed aan onze criteria van dit moment: origineel, recht-door-zee en geestig. En de winnaar is Erwtje.

Avond van de korte film, Ned.3, 19.56-21.51u.