Boosheid

Je zult kampioen van Nederland zijn en thuis van RKC verliezen! Ik moet dat feit scherp in gedachten houden om iets te kunnen begrijpen van sommige ontsporingen die Leo Beenhakker zich heeft gepermitteerd na afloop van de ontluisterende nederlaag in eigen stadion, die Feyenoord afgelopen zondag leed. Om te beginnen was het een misverstand om er vanuit te gaan dat de Waalwijkers wegens gebrek aan zo'n beetje alles eigenlijk in de kelder van het betaald voetbal thuishoren. Die situatie is er geweest, maar de huidige ploeg van trainer Martin Jol kan heel aardig voetballen en moet sinds kort als verdienstelijke middenmoter worden beschouwd. Don Leo zal toch niet achterlopen op het punt van vakwetenschap en zijn huiswerk hebben verwaarloosd? Dat lijkt onwaarschijnlijk. Bovendien heeft hij dan altijd nog het bestuurslid technische zaken Rob Baan achter de hand. Een koele feitenbeoordelaar, die zuinig met woorden is maar de zaken zorgvuldig op een rijtje heeft staan.

Beenhakker vond de nederlaag onrechtvaardig, zo lees ik. Had de wedstrijd uit slechts de eerste 45 minuten bestaan, hij zou alle gelijk van de vismarkt hebben gehad. Feyenoord speelde goed en schiep zich een fiks aantal kansen. En sommige ervan deden mij denken aan een medespeler van heel vroeger, die na een curieuze misser omhoog placht te kijken onder het slaken van de verzuchting `het mocht niet van boven'. Echte clubmensen roepen dan snel over de onrechtvaardigheden des levens en Beenhakkers straalt zo'n soort mentaliteit ook uit. Op zichzelf is dat beter dan hetgeen Hans Kraay sr. ooit zei over Franz Fuchs, de Oostenrijkse trainer van onder meer Feyenoord. Fuchs stuurde op dat moment zijn auto de weg op na een training en Hans keek hem na en zei: ,,Wedden dat hij ons nu al vergeten is?''

Maar Leo sprak ook over trainers en critici die naar zijn oordeel moesten stoppen met hun `gezeik', `geouwehoer' en `idealistisch gelul' over aanvallend voetbal. Wat hadden de Waalwijkers meer gedaan dan hun goal dicht te spijkeren? Wel, ik dacht: een heleboel. Maar als Feyenoord zo'n sterke eerste helft speelt en de gasten met de rug tegen de muur zet, dan is dat eerder een verdienste van de Rotterdammers dan een schande voor de gasten. Je moet soms met man en macht verdedigen om een moeilijke periode redelijk schadevrij door te komen. In de tweede helft bleek, dat men nog over uitstekende aanvallende impulsen beschikte. Beenhakker is een prima kerel. Zelden zie je een coach dermate meeleven met wat er op het veld gebeurt. Hij kan niet stilzitten; de zorgen stralen van hem af en het geringste verlies van zijn ploeg lijkt hem in zijn ziel te treffen. Hij is het tegendeel van Fuchs en de zijnen. Maar vanuit de hevigheid van zijn teleurstelling slaat hij ditmaal wild om zich heen. Hij is een emotionele trainer in een kleine wereld van echte en vermeende toppers. Hij is er inwendig nog niet van overtuigd dat zijn club tot de laatste categorie behoort.

    • Herman Kuiphof