Puff Daddy

Er was een tijd dat Puff Daddy voornamelijk bekend was als man-achter-de-schermen, toen hij rappers als The Notorious B.I.G., Faith Evans en Lil' Kim lanceerde. Daarna verscheen er een cd van Daddy zelf, No Way Out (1997) met daarop de monsterhit I'll Be Missing You. In een klap was Puff Daddy een ster. En nu, met het verschijnen van de tweede cd, is het grote zelfverheerlijken begonnen. Hij zal het ongetwijfeld betreuren dat het oude vinylformaat niet meer bestaat; dan waren de foto's van Puff met glimmende torso, Puff met zoon, Puff in rood leer en Puff in de woestijn, die nu het hoesje sieren, nog beter uitgekomen.

De hoeveelheid credits op Forever doet denken aan die van de gemiddelde Hollywood-film, zoveel verschillende medewerkers heeft Puff ingeschakeld. Puff rapt zelf nauwelijks, hij gebruikt allerlei zangeressen en zangers (Kelly Price, Busta Rhymes, R. Kelly, Nas). En als altijd maakt hij handig gebruik van samples van andermans nummers. Maar dat doet hij tegenwoordig omzichtiger dan ten tijde van I'll Be Missing You (dat ook wel een cover genoemd kon worden van Every Breath You Take van The Police).

Het resultaat is een lange reeks vernuftig geconstrueerde rap-melodieën. Ze krijgen hun afwisseling door de steeds andere klankkleur van de uiteenlopende zangers, en door Puffs brede muzikale smaak. Van de twintig nummers is een aantal te sentimenteel (Best Friend, opnieuw over wijlen Notorious B.I.G.), is een aantal een invuloefening volgens Pyff Daddy-recept (Satisfy You), en zijn er een paar verrassend. In een liedje als Angels With Dirty Faces laat hij horen iets nieuws te kunnen toevoegen aan de rap-historie. De manier waarop hij hier de opzwepende trompetten van Earth Wind & Fire's Fantasy combineert met de gejaagde rap van Bizzy Bone is duizelingwekkend. Het klopt niet met elkaar, maar werkt uitstekend.

Puff Daddy. Forever (BMG 73033-2)