Prijzen voor Franse films in San Sebastián

Het filmfestival in San Sebastián richtte zich vooral op de niet-Amerikaanse film. Dat was aan de verdeling van de prijzen te merken.

De film C'est quoi la vie van de Franse regisseur François Duperron won afgelopen zaterdag de Gouden Schelp op het filmfestival van San Sebastián. Frankrijk was dit jaar sterk aanwezig in de Baskische badplaats: zeven van de twaalf prijzen vielen in Franse handen. De 87-jarige Jacques Dufilho won de prijs als beste acteur voor zijn rol van dementerende grootvader in de winnende film, terwijl Michel Deville de prijs deelde als beste regisseur met zijn film La malade de Sachs. De Franse jury-voorzitter Bertrand Tavernier kreeg de publieksprijs voor zijn film Ça commence aujourd'hui.

De Franse zegetocht bevestigt andermaal het karakter van het filmfestival, dat zich vooral richt op de niet-Amerikaanse film. De winnaar van de Gouden Schelp viel niet bij iedereen in de smaak. Het verhaal van boerenzoon Nicolas die samen met zijn familie letterlijk weggesaneerd dreigt te worden na het verliezen van hun veestapel is onderhoudend, en geestig en de Cevennen zijn een mooi gefilmd decor. Maar, zo meenden critici, dat tilt de film nog niet op een hoger plan.

Gemopper ook over de prijs voor de beste acteur voor Jacques Dufilho. Duidelijk favoriet was de Schotse acteur Peter Mullan die de hoofdrol vertolkte in Miss Julie, een verrassende Strindberg-verfilming van regisseur Mike Figgis. Na Hollywood-producties als One night stand (1997) en Leaving Las Vegas, waarmee hij vier jaar geleden in San Sebastián in de prijzen viel, wist Figgis in een broeierige sfeer, een sociale, seksuele en vooral psychologische machtsstrijd op te roepen tussen een jonge aristocrate en het ambitieuze hoofd van de huishouding van haar vader. De regisseur verklaarde in San Sebastián zijn keuze voor Strindberg uit de lamentabele kwaliteit van veel Hollywood-scenario's die hij voor ogen krijgt. De klassieker viert zijn terugkomst: buiten mededinging presenteerde San Sebastián de premiere van de film Onegin van de Fiennes-familie (Ralph Fiennes in de hoofdrol van de getormenteerde Russische edelman Evgeny Onegin, zuster Martha als regisseuse en muziek van broer Magnus) gebaseerd op een novelle van Alexander Poesjkin.

In de niet officiële sectie van het festival was het The Five Senses, een grootstedelijke zedenschets en de tweede film van de jonge Canadese regisseur Jeremy Podeswa, die een warme ontvangst kreeg.

De prijzen voor acteerprestaties werden dit jaar verstrekt aan de Engelse Vanessa Redgrave, de Amerikaanse Anjelica Huston en de Spaanse veteraan Fernando Fernán Gómez (78 jaar). Het is voor de eerste maal dat deze oeuvre-prijs wordt uitgereikt aan een Spanjaard. Hoewel hij zich graag laat voorstaan op zijn anarchistische en republikeinse ideeën, gold Fernán Gómez als jeune premier als een van de belangrijkste uithangborden van de Spaanse cinema onder dictator Franco. De acteur, allerwege bekend om zijn uiterst onhebbelijke gedrag jegens fans en journalisten, presenteerde op het festival de Spaanse film La lengua de las Mariposas (De tong van de vlinders) waarin hij andermaal een sympathieke opa speelt.

De Spaanse cinema maakt een ongekende bloeiperiode door met een productie van 65 films in het afgelopen jaar. Afgezien van de staatssubsidie is dat vooral te danken aan overeenkomsten met publieke en betaaltelevisie en een toegenomen belangstelling voor Spaanstalige produkten vanuit de Verenigde Staten. Dat een en ander niet direkt garant staat voor kwaliteit bleek dit jaar ondermeer uit de ontvangst die de Goya-film Volavérunt van de Catalaanse regisseur Bigas Luna te beurt viel. Het ambitieuze kostuumdrama – een whodunnit rond de plotselinge dood van de Hertogin van Alva – werd massaal neergesabeld als een pretentieuze draak. Dat hoofdrolspeelster en voorzitster van de Spaanse filmacdemie Aitana Sánchez-Gijón zaterdag werd beloond met de prijs voor de beste actrice, kan dan ook wellicht verklaard worden als een geste jegens de Spaanse producenten en geldschieters.