De Generaal

Als erg aardig staat Ton Risseeuw (62) niet bekend. Bij Getronics, waar hij in mei weg ging, noemden ze hem de Generaal. Maar hij wordt wel bewonderd. Bestuurders van andere ondernemingen zeggen: hij is een van de weinige mensen in Nederland die de onderneming die ze leiden zélf hebben opgebouwd. Getronics was in de jaren zeventig – toen heette het nog Groenpol Industriële Verkoopmaatschappij – een slecht renderende dochter van SHV die eigenlijk dicht moest. Maar Risseeuw maakte er een gezond automatiseringsbedrijf van dat hij in 1983 door een management buy-out overnam en twee jaar later naar de beurs bracht. Getronics zette toen 80 miljoen gulden per jaar om, met 250 mensen. Toen Risseeuw afscheid nam, werkten er 12.000 mensen bij Getronics en was de omzet 2,7 miljard gulden, met een nettowinst van 180 miljoen gulden. Sinds de overname van Wang, in mei, zijn die cijfers bijna verdriedubbeld. Getronics groeide in 15 jaar van een nicheplayer naar een serieuze concurrent van alle automatiseringsreuzen.

De voorgenomen overname van Roccade, het automatiseringsbedrijf van de overheid, ging niet door nadat Getronics met zijn adviseurs had vastgesteld dat de twee bedrijven bedrijfseconomisch en cultureel niet bij elkaar pasten. Roccade ging deze zomer als PinkRoccade naar de beurs.

Risseeuw werd geboren in Den Haag, studeerde in Rotterdam en werkte, na zijn eerste jaren bij een bureau voor marketing en reclame, bij Hoogovens en Ceteco. Bij SHV begon hij in 1973. Sinds hij met pensioen is houdt hij kantoor in Amsterdam, bij Cor van Zadelhoff met wie hij goed bevriend is. Ze wonen ook vlak bij elkaar, aan de Vecht.

Veel rustiger heeft Risseeuw het nog niet gekregen. Hij is commissaris van negen bedrijven (Intergamma, Laurus, Heineken Nederland Beheer, Kas-Associatie, Neroc, NPM Capital, Samas-Groep en Free Record Shop), hij zit onder andere nog in de raad van toezicht van TNO en hij is voorzitter van een werkgroep die voor de overheid moet onderzoeken hoe het tekort aan ICT-mensen kan worden opgelost.