Big

In de speelfilmerij kom je ze geregeld tegen: de variaties op de edele wilde van die oude cultuurpessimist Rousseau. Het zijn dan buitenaardse wezens die zich verbazen over de irrationaliteit van de menselijke soort. Of het zijn nog onbedorven kinderzielen die niets begrijpen van de cynische rat race van de grotemensenmaatschappij maar uiteindelijk in hun onschuld wél het grootste gelijk van de wereld hebben. Of voor geniaal worden aangezien.

Neem de blanco tuinman in Kosinski's Being There. Slechts uitgerust met een door tv-clichés bepaald wereldbeeld schopt die het bijna tot president van de Verenigde Staten. Of neem de door Tom Hanks gespeelde hoofdpersoon in de gezellige fantasie Big: Josh, een 13-jarig jochie dat langs magische weg het lichaam van een dertiger krijgt aangemeten en binnen enkele weken aan het hoofd staat van de afdeling productontwikkeling van een speelgoedimperium.

Ook Josh' onnozelheid wordt opgevat als een staaltje briljante verlichting. ,,Wat is een marketing rapport?'' vraagt hij oprecht. ,,Precies'', beaamt de president-directeur. Josh is een kind in hart en nieren en overtroeft daarmee onbedoeld maar met gemak al die ambitieuze marketing-haantjes in hun maatkostuums.

Op het amoureuze vlak is hij al even succesvol. Collega Elizabeth Perkins is blij verrast met het verloop van de avond waarop zij haar zoveelste carrière-wip dacht te maken:

Zij: Ik wil graag de nacht met je doorbrengen.

Hij: Je bedoelt... logeren.

Zij: Uh, ja...

Hij: Okee, maar dan wil ik boven.

En zo belandt zij in zijn stapelbed.

P.S. Aanvankelijk was het de bedoeling dat Steven Spielberg de film zou regisseren, ook al omdat zijn zus Anne tot de scenaristen behoort. Geen raar idee, als je bedenkt dat Spielberg nog steeds de grootste Peter Pan van Hollywood is. Maar zelfs de grootste Hanks-haters zullen moeten toegeven dat de hoofdrol met recht naar Tom Hanks ging en niet naar degene die Spielberg op het oog had: Harrison Ford.

Big (Penny Marshall, 1987, VS), SBS6, 20.30-22.30u.