Gergjev brengt Parsifal in half volle Doelenzaal

De Grote Zaal van De Doelen (2200 stoelen) was gisteravond tijdens het Gergjev Festival slechts voor de helft gevuld met belangstellenden voor een concertante uitvoering van Wagners Parsifal door orkest, koor en solisten van de Kirov Opera in St. Petersburg, waarvan Valery Gergjev chef-dirigent en artistiek leider is.

Gergjev, tevens chef-dirigent van het Rotterdamse Philharmonisch Orkest, is wereldberoemd en trekt overal volle zalen. Maar voor zijn vierde Gergjev Festival toont Rotterdam weinig belangstelling. Ook op vorige festival-avonden was de Grote Zaal van De Doelen lang niet vol, zoals bij de opening vrijdagavond met onder andere Bartóks Blauwbaards burcht. Dinsdagavond waren er slechts enkele honderden belangstellenden voor een concert met door Gergjev gedirigeerde kamermuziek van Oestwolskaja, Popov en Berio, na de pauze gevolgd door de projectie van de tv-documentaire Valery Gergjev en Le sacre du printemps van de NPS.

Die festivalavond was ook niet animerend: het grote Rotterdamse publiek – voorzover men daarvan kan spreken – heeft geen belangstelling voor eigentijdse muziek en gaat niet naar de concertzaal om te kijken naar een programma dat maandag ook via de tv wordt uitgezonden. De slotavond, komende vrijdag met Beethoven en Johann Strauss, is wel uitverkocht. En wellicht is het vrijdagmiddag vier uur druk bij een gratis uitvoering van de eerste acte van Mozarts Don Giovanni door de Kirov Opera.

De uitvoering van Parsifal leek aanvankelijk te lijden onder het gebrek aan publieke interesse. Na de inleiding, waarin op indrukwekkende wijze de hoogste en de laagste, diep-sonore noten bij de strijkers waren verkend, klonk de eerste anderhalf uur van de eerste acte bedrukt, dof, vlak en kleurloos. Hier werden, op een bij een concertante uitvoering weinig aantrekkelijke wijze, de duistere existentiële problemen op de Graalsburcht Monsalvat beeldend uiteengezet. Het was het begin van een enorme opbouw die zich over een uitvoeringsduur van bijna vier uur uitstrekte en na Parsifals genezing van Amfortas eindigt met de onthulling van de Graal. Na een lange avond van magnifiek spel van het Kirov-orkest was dat het glanzende hoogtepunt: intens licht en verheven verblindend stralend.

Vorig jaar dirigeerde Gergjev Parsifal tijdens de Salzburger Festspiele bij de Wiener Philharmoniker met een superieure cast met onder anderen Placido Domingo, Matti Salminen, Waltraud Meier en Franz Grundheber. Veel bloemenmeisjes van die cast (Trifonova, Netrebko, Djoeva, Pavlovskaja en Sjevtsova) zongen nu opnieuw zeer fraai in Rotterdam. Ook de solisten waren nu alle leden van de Kirov Opera, maar in dit repertoire helaas niet de wereldtop. Violeta Urmana was ziek en haar rol als Kundry werd overgenomen door Larissa Gogolevskaja, een sopraan die uitsluitend moederlijke goedheid uitstraalt. Zij was niet het dubbelhartige werktuig van de duivelse Klingsor, die hier in de vertolking van Vladimir Vanejev ook al weinig demonie toonde.

De rollen van Parsifal en Amfortas waren met Viktor Lutchuk en Fedor Mojaev niet meer dan redelijk tot goed bezet. Opmerkelijk was de a-typische casting van Gennadi Bezzunbenkov als Gurnemanz: geen onverzettelijke stentor-bas maar een zanger met een veel te kleine stem, wel een erg bezorgde en sympathieke monnik.

Concert: Parsifal van R. Wagner door Kirov Opera o.l.v. Valery Gergjev. Gehoord: 22/9 De Doelen Rotterdam.