Feestje verlamt Peking

De communistische leiders van China houden van een feestje. Het is een mooie gelegenheid om jezelf eens op de borst te kloppen. Maar de voorbereidingen voor het gouden jubileum van de Volksrepubliek op 1 oktober tonen vooral aan hoezeer China, de vooruitgang ten spijt, zich het totalitarisme heeft eigen gemaakt.

De afgelopen weken hebben een aantal keren op locatie repetities plaatsgehad voor dit belangrijke feest. En aangezien de locatie in het hart van Peking ligt, tussen de keizerlijke Verboden Stad en het mausoleum van Mao Zedong, wordt telkens een flink deel van de stad geruime tijd stilgelegd. De belangrijkste straten worden voor alle verkeer gesloten, en iedere sluiproute wordt bewaakt door veel strenge agenten. Gisteren had de generale repetitie plaats, en uiteraard werd de controle nog eens flink aangescherpt. Er was geen doorkomen aan. 's Morgen om tien voor acht was de drukste verkeersader van Peking, die van oost naar west het centrum doorklieft, al omgetoverd in een oase van rust. Overal elders stond het verkeer muurvast. Bewoners van de nabije omgeving van het Plein konden hun huis alleen nog te voet bereiken. Restaurants werden gesloten en het personeel van aanliggende kantoren werd naar huis gestuurd.

Iedere vaderlandslievende Chinees, en dat zijn er velen deze weken, laat de verhitte voorbereidingen voor de georkestreerde blijdschap gelaten over zich heen komen. De inwoners van de hoofdstad weten dat het feest niet voor hen is bedoeld. Het moet vooral mooi op de televisie. En wat de massa met een beetje geluk uit de eerste hand kan meepakken, beperkt zich tot de overmacht van politie, de repetitie van een nachtelijk vuurwerkspektakel en een overvliegend cordon straaljagers.