Een onsje te veel Cobra

Met de opening van het vernieuwde Museumplein is Amsterdam ook een nieuw café-restaurant met terras rijker: Cobra. De ligging van het etablissement is ongekend: net achter het Rijksmuseum, vlakbij de drukbezochte vijver en met een voortreffelijk uitzicht vanaf het terras over het weidse plein. In de verte zie je het Concertgebouw, het Van Goghmuseum en z'n `mossel' en ook het Stedelijk Museum.

Het cultuurplein bij uitstek dus en als daar dan een restaurant komt, dan moet dat ook een cultureel restaurant zijn, zo zullen de eigenaren gedacht hebben. Een gewoonte waarvan wel meer horeca-etablissementen in de buurt van musea last hebben. Cobra is bijna een thema-restaurant zoals Planet Hollywood. Hier geen zweep van Indiana Jones of leren jack van Schwarzenegger, maar een beeld van Appel, wat werk van Corneille, een gedicht van Lucebert en talloze posters met foto's, briefwisselingen en andere memorabilia van de Deens-Belgisch-Nederlandse alliantie.

De aanwezigheid van kunst is een aardig gegeven, maar het ligt er nu wel erg dik op: Cobra is overal. Na enige happen van het voorgerecht wordt het bord zichtbaar: werk van Cobra. Hoofdgerecht: idem dito. Cobra-koffiekopjes, Cobra-suikerzakjes, Cobra-wijn, bediening in Cobra-kleding. Wie na het eten nog Cobra-tolerantie kent, kan in de winkel beneden het hele servies kopen, een T-shirt voor in de zomer of een Cobra-fleece voor als het koud is. Voor de prijs van een fles Cobra-huiswijn kun je ook het Stedelijk en het Van Gogh binnen.

Zoveel Cobra hoeft niet, want het etablissement heeft op zich genoeg te bieden. Het pand zelf is bijvoorbeeld prachtig. Een grote ruimte met een lange glazen bar op een verhoging. De inrichting is modern en heeft een dertigtal glazen tafels met mooie en goedzittende stoelen. De staal- en glasinrichting wordt halogeen verlicht.

Jammer is dat de bar het uitzicht belemmert. In plaats van een vergezicht – waar heb je dat nog in Amsterdam – over het Museumplein met al zijn spektakelstukjes, kijken de meeste eters nu naar de vijver en de achterkant van het Rijksmuseum. Niet slecht, maar als je van het terras komt waar het vergezicht wel voorhanden is, valt dit tegen.

Het eten, en daar gaat het uiteindelijk toch allemaal om, bij Cobra is goed, maar prijzig. Zo is er sushi en sashimi tussen de ƒ17,50 en ƒ34,50. Bij de voorgerechten zien we onder meer krokante kalfszwezerik met papaya, rode biet en rettichsalade (ƒ26,50) en gegrilleerde groenten met geitenkaas, pijnboompitten en harissa-dressing (ƒ16,50). Als hoofdgerecht (allemaal tussen de ƒ31,50 en ƒ34,50) bestaat de keus uit gegrilleerde zeeduivelmedaillon met zongedroogde tomaten en een oestersaus, zeewolf uit de oven met pittige Thaise rode curry, tonijnsteak, een lamsrack, geconfijte parelhoenbout en een tournedos gemarineerd in Dijonmosterd en een soja-gembersaus. Naast een viertal desserts biedt Cobra ook nog een Frans georiënteerde wijnkaart. De prijs voor de Mouton-Rothschild 1994 (met etiket van Karel Appel) is niet serieus te nemen: ƒ750. Leuk voor rijke toeristen.

De zeeduivel, de tournedos en de sushi rechtvaardigen de prijs. De porties zijn op het royale af en met de kwaliteit is niets mis. De harissa is daarentegen bij de gegrilleerde groenten niet te proeven. De Pinot Noir uit de Pays d'Oc is acceptabel.

Wie niet eens al te wild doet, zit zo aan de honderd gulden per couvert. En daar wringt het een beetje. Voor dat geld mag je het allemaal net wat beter verwachten bij Cobra. Maar het pand is tochtig, de Skyradio-achtige muziek pijnlijk en de bediening zou voor die prijs net iets attenter kunnen.

Het is pijnlijk om te zeggen maar wat het meeste indruk heeft gemaakt bij Cobra zijn de toiletten. Welcome to Star Trek! Boven het urinoir hangen vier televisieschermen met beelden van de National Geographic Channel. De glazen toiletdeur zelf verandert met het omdraaien van het slot van doorzichtig glas in matglas.

Café-restaurant Cobra heeft potentie. Het terras alleen is de moeite meer dan waard. Maar helaas net iets te veel Cobra en te hoge prijzen.