Bijlmerramp

Het ministerie van Volksgezondheid, Welzijn en Sport maakte op 2 september bekend dat vanaf oktober a.s. een medisch onderzoek onder de bewoners en hulpverleners van de vliegramp Bijlmermeer zal gaan plaatsvinden.

Het medio september j.l. beschikbaar gekomen eindrapport van AMC/NIVEL daarentegen ontraadt een individueel medisch onderzoek, omdat zo'n onderzoek de idee laat voortbestaan dat de slachtoffers toch werden blootgesteld aan giftige stoffen/straling, iets waarvan niets is gebleken. ,,Men doet zo'n onderzoek toch niet als er geen gegronde redenen bestaan om te twijfelen aan de conclusie (van het AMC/NIVEL) dat de klachten een gevolg zijn van (begrijpelijke) acute of chronische stress.'' Maar waarom twijfelen aan deze aanbeveling? Wat hebben AMC/NIVEL te winnen bij `iets onder de pet houden'?

Beseffen de voorstanders van een individueel medisch onderzoek, zoals minister Borst, de Amsterdamse wethouder Ter Horst en anderen, wel voldoende dat zo'n onderzoek de betrokkenen meer schaadt dan goeddoet? Daarbij brengen zij de artsen die zij vragen dit onderzoek uit te voeren in een onmogelijke positie. Als professionals zijn zij tegen een individueel en ongefundeerd medisch onderzoek, maar overheden (VWS, de gemeente, de Amsterdamse deelraad Zuidoost en, uiteindelijk, directies van ziekenhuizen) willen het.

Met de slachtoffers van de vliegramp heb ik kassian; zij blijven slachtoffer, maar nu van het ontbreken van een rechte rug bij politici en anderen. Een mogelijkheid om weer controle over zichzelf te krijgen, wordt hun (voorlopig) onthouden.