Verontschuldiging

Het schattigst was de pavloviaanse ontkenningsreflex waarmee De Telegraaf gisteren reageerde op de eerste berichten dat de fietsende dame naast prins Willem-Alexander uit die exclusieve fotoreportage op de voorpagina niet Maxima Zorreguieta zou zijn. De krant liet weten overtuigd te zijn van de feitelijkheid van de reportage: `Anders zouden we haar niet in de krant zetten'.

Als bewonderaar van met name Henk van der Meyden wil ik de hoofdredactie van De Telegraaf juist lof toezwaaien voor de soepelheid waarmee ze het begrip `feitelijkheid' altijd op dergelijke artikelen heeft toegepast. Wat zou ons anders in de loop der jaren wel niet onthouden zijn!

Ook met de beginalinea van de `verontschuldiging', vanmorgen op de voorpagina van De Telegraaf, kon ik het niet helemaal eens zijn. De hoofdredactie schrijft: `Voor de tweede maal is er verwarring ontstaan over een door de krant gepubliceerde foto van prins Willem-Alexander met een dame van wie werd aangenomen dat het ging om de vriendin van de kroonprins, Maxima Zorreguieta.'

Is er verwarring ontstaan. Hoezo? Bij mij als lezer is er geen moment verwarring ontstaan. Ik zag 's morgens vluchtig een paar foto's van een blonde dame naast de prins en ging over tot de orde van de dag. Toen ik een paar uur later hoorde dat het allemaal fake was, nam ik ook dát onmiddellijk voor kennisgeving aan. Geen spoortje van verwarring. Ik keek nog eens goed naar die foto's en dacht: inderdaad, ze lijkt er helemaal niet op.

Daarna heb ik met extra aandacht het fotobijschrift van de fietsende dame op de binnenpagina gelezen. Daar stond: `Nog een beetje onwennig stapt Maxima op een oerdegelijke opoefiets (...) Maxima bleek een snelle leerling, want niet veel later had ze de vaart er al flink in. Af en toe deed ze het wat rustiger aan; de straffe wind benam haar af en toe de adem.'

Ik herinnerde me hoe ik zelf altijd om de zoveel jaren plaatsneem op de opafietsen van de Waddeneilanden: volkomen onwennig in het kruis. Dat een bevallige Argentijnse vrouw – een land dat nota bene nog nooit een wielercoureur van enige betekenis heeft voortgebracht – überhaupt op zo'n gevaarte zou willen plaatsnemen, is volstrekt onwaarschijnlijk. Laat staan dat ze zou willen deelnemen aan een rit die door De Telegraaf in het volgende wielerverslaggeversproza werd verslagen: `Soms reed zij met Willem-Alexander op kop, maar af en toe liet zij zich ook afzakken naar de rest van het ongeveer twaalf man tellende fietsgezelschap.'

Is nu, na de verontschuldiging in De Telegraaf, alle kou uit de lucht? Toch niet helemaal. Want we blijven met de vraag zitten wie die blonde dame was. De RVD doet uiteraard weer alsof zijn neus bloedt, en de directeur van het hotel op Schiermonnikoog heeft ons bezworen dat ze `naast een ander' sliep. Maar ik ben er niet helemaal gerust op. We hebben toch niet te maken met de Nederlandse versie van het fenomeen Camilla Parker Bowles?