Boyer speelt weemoedige estheet in Constant Kavafis

De warme stem van nieuwslezer Joop van Zijl leest enkele gedichten voor. Lichtspots betasten ondertussen een stapel oude koffers. In een van de koffers liggen netjes gerangschikte overhemden. Luc Boyer komt op in een mosterdgeel linnen kostuum. Zijn handen spelen met wat rozenblaadjes. In Constant Kavafis wordt de wereld van een verfijnd estheet getoond. Boyer en regisseur Hein Kastelijn maakten een voorstelling gebaseerd op het werk van de Griekse dichter Konstantinos Kavafis (1863-1933).

Boyer speelt de verfijnde man die leeft van nostalgie en onderdrukt homo-erotisch verlangen. In de lege kamer, staand bij zijn koffers, mijmert hij over zijn leven in die ruimte. ,,Binnenkort zullen gestropdaste mannen/ En vlijtige vlechtjes hier hun werk doen/ Zonder enig benul van wat zich hier heeft afgespeeld./ Zonder enig benul van de kruidigheid van het leven.'' Bij `kruidigheid' leeft hij even op, blij met zijn eigen mooie zin, of nagenietend van de ondergane kruidigheden.

Nooit heeft de man de ideale liefde gevonden. Mooi beschrijft hij hoe hij zich behielp met mindere goden, het gebrek aan schoonheid aanvullend met zijn fantasie. ,,Door concentratie kun je je/ een bijna werkelijk genot verschaffen./ Cichorei tot koffie wanen./ Van een papegaai een sprekende vogel maken.'' Beter werkte het surrogaat van de kunst: ,,Verlangens en gevoelens bracht ik over in kunst.'' Maar afdoende is het nooit want zijn ledige leven vliet voorbij; de `trieste reeks' gedoofde `koude kaarsen' wordt steeds langer.

De gedichten van Kavafis zijn prachtig en Boyer weet een passende sfeer van weemoed en verlangen op te roepen. Zijn fijne, oude gezicht drukt vermoeide pijn en soms even jonge levensvreugd uit. Zijn grote, slanke handen vullen de ruimte en brengen de juiste accenten aan in de tekst. Toch is de voorstelling wel erg fijntjes. Ze kabbelt mooi, maar mist daardoor ook wat spanning. De ijle schoonheid is snel weer vervlogen.

Voorstelling: Constant Kafavis. Tekst: Konstantinos Kavafis. Regie: Hein Kastelijn. Spel: Luc Boyer. Gezien: Stadsschouwburg Utrecht. Aldaar t/m 18/9. Inl. 030-2302023.