Sprongen van een wilde kok

Net ten zuiden van de Efteling ligt 's-Gravenmoer, op het snijpunt van de wegen naar Waspik, Oostereind en Dongen. Op zo'n driesprong staat in Brabant meestal het lokale café-restaurant; voor de deur een terras, van binnen bruin, een biljart, tafeltjes met persjes en achterin een zaaltje waar het verenigingsleven bloeit.

Op het eerste, vluchtige gezicht ziet Brasserie Le Bouc er van buiten ook zo uit, met een langsgevel aan de weg, naar achter uitgebouwd met zalen voor feesten en partijen en een groot parkeerterrein op het erf. Binnen is het een heel andere wereld. 's-Gravenmoer goes cosmo en dat biedt een aardig contrast met het West-Brabantse landschap dat door de grote ramen zichbaar blijft.

Het is een royaal bemeten interieur, licht, helder, zakelijk met witte, gestucte wanden en een vleugje Japan in de details. De stoelen, de vloerbedekking en de lopers onder de witte tafellakens zijn in de modekleuren antraciet en bruin. Het vrouwelijke personeel loopt in glimmend-grijze lange hemden met daaronder nog langere witte t-shirts die tot op de enkels reiken. De ambiance zou in de trendy restaurants van 's-werelds metropolen niet misstaan. Van 's-Gravenmoer leiden de wegen ook naar Londen, New York en Tokio.

Le Bouc doet zijn naam eer aan. Als een rechtgeaarde bok zorgt hij steeds weer voor verrassingen. Patron-cuisinier Van Bokhoven gaat al lang zijn eigen gang, als gastronomisch ondernemer met een eigen kijk op de zaken maar ook met een opmerkelijk gevoel voor de tijdgeest. Hij moet Nederlands eerste wilde kok zijn geweest.

Een jaar of vijftien geleden was hij vermaard om zijn opmerkelijke combinaties van ingrediënten. Eten bij Le Bouc was een belevenis die je ten minste een keer moest ondergaan, of je het nu waardeerde of niet. Later verloor Van Bokhoven zijn wilde streken en deed hij een serieuze gooi naar een plaats in de gastronomische top 25.

Opnieuw als een van de eerste, schakelde hij over naar een brasserieformule en weer wat later bekende hij zich tot de fusion keuken. Het is Nederlands culinaire geschiedenis van anderhalf decennium in een notedop. Ondertussen wisselde het aantal zaken dat hij onder zijn hoede had regelmatig, verhuisde Le Bouc nog geen twee jaar geleden van de Oosterhoutse Markt naar de Oosterhoutse Heuvel en onlangs naar de 's-Gravenmoerse driesprong.

Zijn gasten kunnen zijn springerheid nog volgen, op een zondagavond hartje zomer zit de zaak helemaal vol met een gemengd publiek waaronder veel familiegezelschappen. Dat kan in Le Bouc, want de prijzen blijven binnen de perken.

Drie gangen à la carte eten is nog mogelijk onder de honderd gulden per persoon. In Nederland is dat een uitdagende prijscategorie. In tegenstelling tot in België en Frankrijk zijn hier weinig restaurants die in deze categorie gastronomisch overtuigen.

Vaak denk je, had ik maar vijfentwintig gulden meer uitgegeven in een echt restaurant of vijfentwintig gulden minder in een goed eetcafé. Het probleem is meestal dat er op een te hoog ambitieniveau wordt gekookt met te dure ingrediënten en met te ingewikkelde technieken. En dan lukt het net niet.

Van Bokhoven vermijdt als ervaren kok die valkuil. Hij neemt niet zoals zijn Belgische en Franse collega's zijn toevlucht tot de klassieke burgelijke restaurantkeuken maar voert een creatieve, eenvoudige kookstijl.

Gastronomisch gezien ligt Le Bouc op de driesprong van de routes naar Italië, Frankrijk en een klein paadje naar het Verre Oosten. Met het gebruik van veel producten uit de Italiaanse keuken, van groenten - vooral tomaat - en verse kruiden als smaakmakers, de toepassing van lichte sauzen en een voorliefde voor vis, schaal- en schelpdieren toont Van Bokhoven een kok van zijn tijd.

Dat resulteert in voorgerechten als pastasalade met kreeft, rivierkreeft, garnalen, artisjok en olijvendressing en hoofdgerechten als spaghetti met royale hoeveelheid coquilles, mosselen, courgette, prei en spekjes in champagnesaus of mooie kabeljauwbeignets gevuld met verse krab, vergezeld van een saus met tomaten, peterselie en uitjes. Zou je iets van kritiek willen laten horen dan is het dat sommige gerechten aan Tip Culinair of Allerhande doen denken. Maar ze smaken goed, daarenboven loopt de bediening gesmeerd. De wijnkaart biedt een adequate keuze, is handig op prijs ingedeeld in vijf categorieën van 37,50 tot 125 gulden en voorziet elke aangeboden wijn van een smaakcodering.

Haast u snel naar 's-Gravenmoer want wie weet waar de bok volgend jaar weer uithangt.

    • Joep Habets