Schepen kijken

,,De schepen in Rotterdam zijn anders dan in Hamburg'', zegt de man in de Audi 80, ,,niet groter, dat kun je niet zeggen, ze zijn anders.''

Tien dagen zit hij al op de Maasvlakte. Naast hem zit zijn dochter met een fototoestel. Op het dashboard ligt Lloyd's Shipping Index, een naslagwerk met scheepstypen. Vader en dochter reizen Europa af op jacht naar schepen, eerst hebben ze een paar dagen in Terneuzen gezeten.

,,Wat de mooiste oogst is van deze trip? Dat kun je zo niet zeggen. Elk schip is anders.''

Twintig meter verder op de kade van de Nieuwe Waterweg staat een donkerblauwe Peugeot 106.

,,Weet u wel wie die vrouw hiernaast is?'' vraagt de Audi-man op een samenzweerderige toon. Om gelijk te vervolgen: ,,Dat is Bettina Rohbrecht met haar vader – de Bettina Rohbrecht uit Hamburg. Ze is een van de weinige vrouwen in het wereldje en ze is wereldberoemd. Of beter gezegd: berucht.''

De man zelf blijkt Roger Hurcombe te heten, een Australiër die als leraar Engels in het Midden-Oosten werkt. Ook hij jaagt op schepen, de afgelopen vijftien jaar heeft hij 35.000 dia's geschoten. Hij heeft een week vakantie en die brengt hij, zoals altijd, in de haven door.

,,Vroeger ging ik altijd in Rozenburg zitten, maar sinds de grootste schepen daar niet meer kunnen komen, zit ik hier op de Maasvlakte. Dit is de beste plek ter wereld, samen met een eilandje in de Straat van Malakka tegenover de haven van Singapore. Daar maak ik op de terugweg een tussenstop.''

En dan somt hij plekken van het tweede garnituur op, zoals Miami, Malta en Montreal. Ook Terneuzen en Vlissingen horen daarbij. Amsterdam niet, dat is geen serieuze haven.

In verband met de stand van de zon zit de Australiër 's ochtends in Hoek van Holland, aan de overzijde van de Nieuwe Waterweg. Pas rond het middaguur komt hij met de pont naar de Maasvlakte. ,,Gisteravond had ik te weinig licht voor een foto, ik sprong in de auto en scheurde naar Rozenburg. Schepen varen daar dichter langs de kant, zodat je ze toch nog kunt fotograferen. Het was een narrow escape, ik was er maar vijf minuten eerder.''

Van schepen die hij wel gezien heeft maar niet heeft kunnen fotograferen, koopt hij wel eens dia's van andere spotters. Van Bettina Rohbrecht bijvoorbeeld, die nu naast hem staat. ,,Ze verkoopt alles door elkaar'', klaagt Hurcombe, ,,kleur, zwart-wit, dia's, foto's. Regelmatig staat niet eens het hele schip erop, dan is er een stuk van de boeg of de achterkant afgesneden. Ze scant zelfs wel eens plaatjes uit tijdschriften in.''

Heeft hij zich al bij haar beklaagd over de kwaliteit van de geleverde foto's?

Hij schrikt op: ,,Nee, nee, dat zou embarrassing zijn. Toen ik van een andere Duitse shipspotter hoorde wie ze was, heb ik bewust elk contact vermeden.''

En zo zitten ze al dagen zij-aan-zij in de Rotterdamse haven, de Australiër en de Duitse.