Masten boven elke stad

,,Eigenlijk was het de bedoeling dat ik een duurzame luchthaven zou ontwerpen. Maar Wiek Röling, een van de begeleidende professoren, zei: `de luchtvaart zelf is niet duurzaam, misschien moet je daar eerst naar kijken'. Dat sprak me aan. Ik ben een perfectionist.

Ik onderzocht alle mogelijkheden en kwam zo terecht bij de zeppelinbouwers in Friedrichshafen. Ze zochten daar iemand die een geschikt aanlandingssysteem met bijbehorende gebouwen kon ontwikkelen. Daar heb ik me toen op gestort. Ik raakte langzamerhand enthousiast over het gebruik van zeppelins. Het was best een struggle, want ik werd soms gek aangekeken. Buitenstaanders reageerden met: `zo'n ding ontploft toch en is bovendien langzaam'. Maar het ging mij niet om snelheid. Mijn oogmerken waren duurzaamheid en comfort.

Inmiddels zie je dat overal ter wereld het idee van luchtschepen weer post heeft gevat. Toen ik afstudeerde, zei ik dat het zo'n zeven jaar zou duren voor de toepassing van zeppelins serieus zou worden overwogen door de betrokken instanties. Die gewenningcyclus van zeven jaar zie je vaak terug op innovatief gebied.

En het klopt aardig. Het ministerie van Verkeer en Waterstaat heeft inmiddels mij en een aantal andere bureaus de haken en ogen laten onderzoeken. De conclusies waren heel positief. Technisch is het allemaal haalbaar. We gingen uit van een maximale kruissnelheid van 200 kilometer per uur. Wil je sneller gaan, dan ga je veel brandstof verbruiken. Ons uitgangspunt was: het luchtschip moet minstens even duurzaam zijn als het energiezuinigste vervoermiddel van nu, en dat is de intercitytrein.

In mijn plannen heb ik de zeppelin en de verankeringsmasten ontworpen voor het vervoer van passagiers. Naast de onvermijdelijke recreatieve doeleinden kan het luchtschip een aanvulling zijn op bijvoorbeeld de HSL-lijnen. Het moet alle voordelen hebben die in het huidige vervoer nogal eens ontbreken: het luchtschip moet zo ruim zijn dat passagiers vrij rond kunnen lopen. De zeppelin is niet het sardineblik dat de huidige luchtvaart momenteel biedt. Passagiers kunnen aanschuiven aan de bar of genieten van het uitzicht door de grote ramen. En dat alles in een milieuvriendelijk, geluidarm en zeer rendabel vervoermiddel.

De toepassingen zijn velerlei. Je hoeft niet langer naar een vliegveld te reizen, want de aanlandmasten kunnen in principe boven elke grote stad uittorenen. En doordat het luchtschip een relatief goedkoop vervoermiddel is, is het goed inzetbaar in derdewereldlanden of rampgebieden, waar het nogal eens aan een gedegen infrastructuur ontbreekt.

Over een jaar of dertig krijgen we te maken met de eerste tekenen van olieschaarste. Dan zullen vervoermiddelen als het ecovliegtuig op waterstof en de zeppelin doorgang vinden. Ik behoor tot de groep optimisten: met de juiste middelen en technieken hoeft de zorg voor het milieu geen probleem te zijn. Het is een uitdaging. Het luchtschip verdient een serieuze kans.''