Grote weerstand tegen mestplan

Het verzet tegen het mestplan van minister Brinkhorst (Landbouw) komt niet alleen van de boeren, maar ook van gemeente, provincie, milieugroepen en de kerk.

De mestplannen gaan duizend Limburgse boeren de kop kosten, voorspelt de Limburgse gedeputeerde G. Driessen (Landbouw, CDA). Het zou betekenen dat een op de drie Limburgse veehouders verdwijnt. Driessen heeft deze week met gemeenten, de Limburgse landbouworganisatie LLTB en de Milieufederaties Limburg gesproken over de mestplannen.

,,Tijdens die vergadering was er grote eensgezindheid. De snelheid waarmee minister Brinkhorst zijn plan wil uitvoeren wordt afgewezen. Bovendien moet het mogelijk blijven om als veehouders collectief mest te blijven verwerken.'' Het mestplan verplicht boeren een mestafzetcontract te sluiten met akkerbouwers. Boeren die dat niet kunnen moeten hun veestapel inkrimpen of hun bedrijf sluiten. Dat is nodig omdat Nederland anders in 2003 niet aan de Europese Nitraatrichtlijn voldoet. Voor de naar verwachting zesduizend veehouders die hun bedrijf moeten beëindigen zal een sociaal plan worden opgezet.

In Limburg is afgelopen jaren de coöperatieve mestverwerker Agro Limburg opgezet. Dat bedrijf zorgt voor een verantwoorde verwerking, zegt woordvoerder J. de la Court van de LLTB. ,,Agro Limburg verzamelt mest in gebieden met een overproductie en transporteert het naar gebieden in binnen- en buitenland waar een tekort is. In de plannen van Brinkhorst is dat niet meer toegestaan en moeten boeren zelf hun mest kwijt zien te raken.''

Gedeputeerde Driessen werkt aan een lobby in IPO-verband, het overleg van de provinciebesturen. Op gemeentelijk niveau roert wethouder P. Willekens van Nederweert zich. Nederweert heeft veel intensieve veehouderijen.

Willekens is zelf varkensboer (500 varkens en 220 zeugen). Brinkhorst doorkruist met zijn beleid de ,,kwaliteitsomslag'' die boeren, overheden, waterschappen en milieugroepen in de Brabantse en Limburgse Peel willen maken. Willekens: ,,We willen intensieve veehouderijen verplaatsen en op de vrijgekomen grond natuur en recreatie bevorderen. Dat wordt met deze plannen onmogelijk.''

Ook in Brabant vrezen boeren voor hun toekomst. H. Bankers, voorzitter van het Brabants Agrarisch Jongeren Kontakt (BAJK), verwacht dat er veel boeren ,,in grote problemen'' komen. ,,We moeten tijd krijgen om de mestproductie naar beneden te krijgen, maar alles moet nu heel snel. Er zullen met name veel bedrijven van jongeren gaan sneuvelen.''

Actievoeren is vooralsnog niet aan de orde, meent H. Verkampen uit Gemert. Volgens de 51-jarige Verkampen (varkensboer, ex-wethouder van Gemert en voorzitter van de actiegroep `Wij zijn het zat'), hebben de boeren het vertrouwen ,,helemaal verloren''. Verkampen: ,,De mensen zijn murw geslagen. Ze zijn zo depressief geworden dat er geen enkele activiteit meer in zit. Actievoeren zit er voorlopig niet in. De varkensboeren rekenen op een zondvloed en ze zien wel of ze straks verzuipen of overleven. Tweederde van de varkensboeren gaat er aan. Alleen niemand weet wie. De minister maakt van mensen roofdieren, ze vallen elkaar aan. Als twee van de drie in dertig jaar moeten verdwijnen, dan is dat een heel lange tijd. Maar als het in drie jaar moet gebeuren, dan is dat een ramp.''

Protesten klinken ook vanuit het bisschopshuis in Roermond. Bisschop J. Wiertz liet al vorig jaar per brief aan de Tweede Kamer weten dat er toch vooral voor een menselijke aanpak gekozen moet worden. ,,Wij lopen niet achter de kudde aan'', meldt de woordvoerder van de bisschop telefonisch. ,,Wij hebben al in een vroeg stadium geprobeerd om de politiek duidelijk te maken dat dit plan desastreuze gevolgen heeft voor de agrarische medemens.''

Grootste zorg van het bisdom is de psychosociale nood onder veel agrarische gezinnen. De woordvoerder: ,,Huisartsen en pastoors ervaren dit bijna dagelijks.''