Ivo van Hove in New York

De enscenering van Tennessee Williams' A streetcar named desire van de Nederlandse regisseur Ivo van Hove is in New York met gematigde instemming ontvangen. De voorstelling is een remake van de Nederlandse productie De Tramlijn die Verlangen heet die Van Hove in 1995 voor Het Zuidelijk Toneel maakte. De nieuwe productie, met Amerikaanse acteurs, ging zondag in première in de New York Theater Workshop.

Criticus Ben Brantley van The New York Times, een krant die het publieke succes van theatervoorstellingen doorgaans bepaalt, herdoopt het stuk tot A Bathtub Named Desire vanwege de centrale rol die een badkuip in Van Hoves enscenering speelt. De acteurs, die veelal naakt op toneel aanwezig zijn, stappen er voortdurend in en uit. `Stella!...klok, klok, klok...Stella!' luidt de onderkop van het artikel, dat uitgebreid ingaat op de seksuele lading die Van Hove het stuk ten overvloede meegeeft. Brantley vraagt zich af hoe noodzakelijk dit is voor een van zichzelf al zo op seksualiteit gericht stuk en stelt vast, dat met uitzondering van de Blanche van actrice Elizabeth Marvel, de overige kakrakters niet uit de verf komen. Marvels vertolking vraagt er volgens Brantley om `opgenomen te worden in een volwaardige voorstelling' in plaats van een `workshop-onderzoek'.

Donald Lyons van de New York Post schrijft dat Van Hove `ervan houdt alles te seksualiseren' maar dat `deze hang naar vleselijkheid het verhaal verwarrend maakt en uit balans trekt'. De personages zijn volgens hem teruggebracht tot `enkele simpele, karakteristieke emoties' in een voorstelling die hij `desondanks (-) gedurfd (-) en opwindend' vindt.