Schröder kan ook als kelner aan de slag

Terwijl zijn partij een forse nederlaag leed, vierde Schröder feest met `gewone' Berlijners, die voor het ontbijt waren uitgenodigd.

,,Kijk, ik kan mijn geld ook als kelner verdienen'', zegt bondskanselier Gerhard Schröder monter terwijl hij koffie inschenkt voor enkele verhuizers, die hij samen met honderden Berlijners heeft uitgenodigd voor een groot ontbijt.

Dat zijn sociaal-democratische SPD deze zondag nieuwe nederlagen wachtte in Thüringen en Noordrijn-Westfalen, had de kanselier wel vermoed. Niet dat de verliezen zo dramatisch zou zijn.

,,Het is mooi dat we feest vieren omdat de regering vanuit Bonn in Berlijn is aangekomen, maar Schröder zal het niet lang meer maken'', waarschuwt een Berlijner met snor en gele blouse. Hij is nieuwsgierig naar het nieuwe onderkomen van de kanselier in het Staatsratsgebäude bij Unter den Linden, waar in de DDR de communistische leider Erich Honecker zetelde. Maar zijn irritatie over de chaos in de SPD wil hij niet verzwijgen. ,,Ik weet niet meer waar de sociaal-democraten nog voor staan.''

De kanselier zelf laat zijn humeur niet bederven door de tegenwind, die zijn partij ondervindt. Schröder heeft niet toevallig dit weekeinde in deze voor de SPD hopeloze verkiezingsmaand uitgekozen om met de Berlijners de komst van regering en parlement te vieren – bijna tien jaar na de val van de muur. Berlijn is al weken in de ban van de glamour, die de politieke macht met zich meebrengt. De oude nieuwe hoofdstad verkeert in een party-roes. Overal in de Neue Mitte rinkelen de glazen. De Berlijnse Senaat, de club van diplomatenvrouwen, televisiezenders, politieke stichtingen – iedereen wil elkaar welkom heten. Wie wordt uitgenodigd èn wie niet, is de enige vraag die de Schicki Micki bezighoudt (Ich bin dabei, also bin ich).

Bij de kanselier mag iedereen komen. Gerhard Schröder, zelf afkomstig uit een eenvoudig arbeidersgezin, hechtte er aan een feest voor de gewone Berlijners te geven. Van 3,5 miljoen Berlijners komen er 500.000 opdagen.

Ook zijn alle ministeries opengesteld, al staan de meeste gebouwen nog in de steigers. Wie zich door het stof waagt, kan een kijkje nemen in het ministerie van Joschka Fischer (Buitenlandse Zaken), die in het voormalige Rijksbankgebouw trekt waar Hitler het van de joden gestolen goud opsloeg en waar later de communistische top zetelde. Of in het nieuwe ministerie van Hans Eichel (Financiën) aan de Wilhelmstrasse, waar de nazi Hermann Göring zijn plannen uitbroedde voor de bombardementen op Rotterdam en Londen.

Verreweg de meeste aandacht trekt de werkkamer van de kanselier in het Staatsratsgebäude aan de Schlossplatz nummer 1. Vele duizenden mannen, vrouwen en kinderen dringen zich via trappen en gangen naar het tijdelijke kantoor van Gerhard Schröder, die in 2001 de nieuwe bondskanselarij aan de Spree hoopt te betrekken. ,,Doris kijkt al de andere kant op'', smaalt een dame over de foto van de first lady op de rand van het bureau van Schröder. ,,Dat is om hem niet af te leiden'', zegt haar vriendin vergoelijkt over de vierde vrouw van de kanselier. Voor een dubbelganger van Erich Honecker blijft de deur echter gesloten. ,,De verkeerde symboliek'', reageert een woordvoerder.

Buiten mengen de ministers zich onder het publiek, dat tussen de bier- en worstenkramen, muzikanten en cabaretiers op Unter den Linden wandelt. Benno's dag kan niet meer stuk. De 41-jarige Berlijner met spijkerbloes en vale pet, is het gelukt Jürgen Trittin, de groene Milieuminister te vragen, waarom de benzineprijs almaar omhoog gaat. Ja, hij heeft antwoord gekregen. Steeds meer mensen kopen dure auto's, zei de minister. ,,Hij heeft me niet overtuigd.'' Als het aan Benno ligt, vliegen de Groenen uit het kabinet. En de kanselier? ,,Schröder probeert tenminste iets anders.'' Maar in Berlijn stemt hij op CDU-burgemeester Eberhard Diepgen. ,,Hij kan goed praten, hem vertrouw ik''.