E-Life

,,Ze noemen mij een `traditional'. Dat betekent dat ik rap zoals rap is begonnen. Rap was bedoeld om bij te feesten. Gewoon, een dj met twee draaitafels en een rapper die het over zichzelf heeft. Dat doe ik ook. Ik heb het over mezelf, over hoe goed ik ben. De vraag is hoe je dat verwoordt. Rap is niet zomaar een kwestie van een paar woorden achter elkaar zetten. Hoe diep ga je, hoe ver, hoe speel je met de woorden, welke metaforen gebruik je?''

Elvis `E-Life' de Oliveira uit Rotterdam rapt al vijftien jaar. Twee jaar geleden verscheen zijn eerste single, Stacked With Honors en volgende week komt zijn debuut-cd uit, Eleven. E-Life noemt zijn muziek `entertainment'. De woorden lijken over elkaar te struikelen, maar worden omlijst door luchtige beats en relativerende kreten. Voor Eleven zijn een aantal nummers geschreven en geproduceerd door The Anonymous Mis van de Postmen. E-Life, Postmen, U-Niq en Extince zijn de voorhoede van een hecht samenwerkende Nederlandse hiphop-beweging.

,,Ik beschrijf mezelf met beeldspraken als: `I keep it fresher than a virgin in a refrigerator': ik hou het frisser dan een maagd in de koelkast. Oftewel, frisser kan het niet. Of ik zing `Fuck the next street/ I'm cruising through the black street'. Dat betekent dat ik goed weet wie ik ben, en weet waar ik mee bezig ben. Dus kies ik niet zómaar een straat, ik kies m'n eigen straat. En dat is de zwarte straat.

,,Maar al ga ik door voor een feestnummer, ik probeer toch tussen de regels nog iets extra's mee te geven, iets wat je na vier, vijf keer luisteren pas begrijpt. Het nummer Eleven bijvoorbeeld gaat over de trauma's van mijn leven. Of misschien is trauma een groot woord: de kleine onvolkomenheden van het bestaan, zeg maar. Langzamerhand krijg je door dat het hier om elf kogels gaat die ik afvuur op de dingen die mij niet zinnen. Het is een agressief nummer, over mijn vader, over een bepaald soort mensen, de politiek. Het is mijn favoriete liedje want het dealt met de dingen waar ik mee deal.

,,Meestal zijn mijn teksten minder agressief. Het is mijn bedoeling om mensen in een bepaalde flow te brengen. Een groep als Postmen heeft een message in zijn teksten. Daar doe ik niet aan. Ik wil je blij maken of ik wil je droevig maken. Het is een grote kick om mensen zo in hun stemming te kunnen beïnvloeden. En daarom draait het voor mij als zanger.

,,Ik ben nu vooral bekend om mijn melodieuze nummers, met vrolijke koortjes enzo. Maar ik heb meer mogelijkheden, live doe ik ook het harde werk: echt blazen, crushen, kapot maken.

,,Want ik rap al zo'n tien jaar. Vroeger ging ik veel naar New York en daar kwam ik vanzelf allerlei rappers tegen. Ik heb daar mijn vuurdoop gehad in 1990 op een Labour Day-festival in Harlem. Dat waren spannende momenten, want hoe zouden ze daar, de bakermat van rap, op me reageren. Ik voel me meer op mijn gemak in Europa. Hier ben ik als een vis in het water. En ik zou overal kunnen optreden, al was het Oezbekistan.''

Eleven van E-Life komt 20/9 uit bij Zomba