Column

Oplichters

Even een ethisch stukje: John de Mol en Joop van den Ende zijn oplichters!

Laatst op een ochtend toonde de altijd opgewekte Hans van der Togt op mijn favoriete zender RTL-4 een foto van Martine Bijl en vroeg aan de kijkers wie dit was. Om het niet te moeilijk te maken had hij er niet alleen een multiple choice-vraag van gemaakt, maar hij hielp ons ook een beetje. Dus ons quizwonder zei: `Ja lieve mensen, u ziet hier een vrouw en zij is het zonnetje in huis, daarbij moet u van haar de groenten van Hak hebben. Maar wie is zij? Is zij A: Martine Bijl, B: Erica Terpstra of C: Katja Schuurman. Als u het weet maakt u kans op f 10.000! U kunt nu bellen!'

Hierop kregen we van Hans zo'n verkapt pornonummer dat we voor een gulden per gesprek konden bellen. Nou ken ik Martine Bijl persoonlijk, dus ik zei tegen mijn vrouw: `Het is Martine Bijl.' Mijn vrouw twijfelde ook niet en we hebben onmiddellijk gebeld. We kwamen in een gokspelletje. We moesten een toets indrukken om doorverbonden te worden met de studio in Aalsmeer. We drukten op de vijf en dat was helaas de verkeerde! De koffiebruine Aalsmeerstem raadde ons aan om het nog eens te proberen en de verbinding werd verbroken. Ondertussen riep Hans: `Waarom belt er nou niemand? Bel nou toch lieve mensen!' En hij gaf nog een paar hints.

Dus wij weer bellen, wederom een goktoetsje ingedrukt en weer mis. Nou ben ik geen opgevertje, dus ik heb zeventig keer achter elkaar gebeld. Ik maar toetsen en Hans maar smeken. Niemand kwam er doorheen. Gelukkig lukte het een chronisch ongestelde bijstandsmoeder uit Appelscha om twee minuten voor het einde in de uitzending te komen en zij zei: `Tismartienbijl.' Zelden zo'n oprecht blije Hans gezien en ook zijn wulps blikkende assistente was uiterst opgetogen. Dat is zo'n meisje dat de camera inkijkt met een blik alsof er continu een prettig vibrerende dildo in haar doosje huist. De bijstandskneus mocht aan het spelletje meedoen en dit bestond uit het omdraaien van drie van de zoveel bordjes. Achterop die bordjes staat een lullig bedragje of een symbool. Drie symbooltjes is die tien ruggen en anders worden de bedragjes bij elkaar opgeteld. Deze ziel scharrelde anderhalfhonderd gulden bij elkaar en werd met een popi Aalsmeers doei terug in haar bankstel geflikkerd. Sinds die keer ben ik een beetje op die telefoonspelletjes gaan letten en het viel me op dat de meneer of mevrouw op de foto altijd net twee minuten voor het einde van de uitzending geraden wordt. Dit telkens tot opluchting van de dienstdoende Hans van der Togt. Toen ik het de eerste keer zag dacht ik: dit is pure oplichterij en naarmate ik het vaker bekeek werd ik alleen maar zekerder van mijn zaak. Gelukkig heb ik veel slimmere vrienden en die legden mij uit dat het juridisch gezien geen oplichterij was, maar gewoon een handigheidje.

`En moreel gezien?' probeerde ik voorzichtig.

Toen kreeg ik mijn halve vriendenkring over me heen en werd ik uitgemaakt voor roestige moraalridder in een slecht scharnierend harnas.

`Maar met een handigheidje domme mensen geld uit de zak kloppen, dat doe je toch niet?' opperde ik voorzichtig.

De meesten hadden het graag zelf verzonnen, dan waren ze nu net zo rijk als John & Joop en woonden ze ook in van die protserige proletenpaleizen in het Gooi en hadden ze in hun tuintjes nog meer bomen laten kappen! `Maar John en Joop zijn gewoon je reinste oplichters', sprak ik ferm.

`Moet je in de NRC schrijven', zei Hans de advocaat, `heb je meteen een vet proces aan je broek.'

`Hangt er vanaf wat je onder oplichten verstaat', bleef ik voor mijn doen uiterst kalm. `Volgens mij lichten zij op als zij zien dat ze nog meer winst hebben gemaakt! Dus zijn het in mijn ogen je reinste oplichters en dat durf ik best te schrijven.'

`Toch mag je niet schrijven dat het oplichters zijn, want dan ben je immoreel', kreeg ik het hele gezelschap over me heen.

`Maar het zijn toch vuige oplichters?'

`Ja, maar dat mag je niet schrijven.'