Het rodelpakje van Abernathy

Ze werd in het circuit van sleetjerijdsters `Grandma Luge' genoemd. Omdat ze de oudste vrouw was die deelnam aan de olympische rodel-wedstrijden. In 1988, toen Anne Abernathy al 33 jaar was, maakte ze op de Winterspelen van Calgary haar debuut.

Drie jaar eerder was ze gefascineerd geraakt door het rodelen. Dat ze mogelijk te oud was om nog serieus aan deze racesport te gaan doen, wilde ze niet weten. Rodelen leek haar fantastisch. Ze was een Amerikaanse die woonde op de Maagden-eilanden, waar ze ooit aan de hand van haar ouders naartoe verhuisde. Onder de vlag van de Maagden-eilanden mocht ze zich inschrijven voor de Winterspelen. In Calgary werd ze 26ste in de olympische race. Ook op de volgende drie Winterspelen deed ze mee op haar sleetje. Maar ze nooit kwam verder dan de twintigste plaats. Vorig jaar tijdens de Spelen van Nagano was ze al 44, de oudste deelneemster die ooit op de Winterspelen uitkwam. Te oud, te langzaam en te stram om nog een medaille te winnen. Geld om goed te trainen en goede trainers te betalen heeft ze nooit gehad. Maar door de verkoop van T-shirts à raison van vijftig dollar met als opschrift `Grandma Luge' wist ze zich te redden. Ze onderging drie knie-operaties en brak vorig jaar haar hand. Sinds twaalf jaar lijdt ze aan de ziekte van Hodgkin. Maar Anne gaat door met rodelen zolang ze wil.

Aflevering 36 in de serie over helden van deze eeuw.