Tienermoeders

AMSTERDAM HEEFT HET. Na Dublin en Londen telt Amsterdam het hoogste aantal tienermoeders van Europa. In Amsterdam-Zuidoost is de situatie ronduit alarmerend. Vooral onder Turkse, Surinaamse en Antilliaanse jongeren is het aantal tienermoeders groot en hun aantal neemt toe.

Nederland beschikt over een uitstekend systeem van zuigelingenzorg. Voorbehoedsmiddelen zijn vrijelijk verkrijgbaar, de pil zit in het ziekenfondspakket en abortusklinieken zijn met een verwijsbriefje toegankelijk. Toch blijkt dit complex van voorzieningen niet voldoende om onder bepaalde allochtone bevolkingsgroepen een hoog percentage tienerzwangerschappen te voorkomen. Socio-culturele factoren spelen hierbij een te lang onderschatte rol.

In de Verenigde Staten, waar de discussie over het zorgwekkende aantal tienermoeders al langer speelt, is een verband gelegd met uitkeringen (de Amerikaanse bijstand kende een apart programma voor ongehuwde moeders). Maar het probleem is complexer. De behoefte bij jonge meisjes aan een eigen identiteit in de vorm van een baby speelt een rol, evenals het volslagen gebrek aan verantwoordelijkheidszin van jongens. De afwezigheid van vaders in eenoudergezinnen zet zich zo in nieuwe generaties voort.

TONY BLAIR, de premier van het land met het hoogste percentage tienermoeders in Europa, heeft onlangs opgeroepen tot een `nieuwe moraal' van seksuele zedelijkheid en desnoods een `avondklok' om de zwangerschappen van tieners terug te dringen. Nederlandse bewindslieden kunnen aan zijn bezorgdheid een voorbeeld nemen. Ook al is het probleem in Nederland geografisch vooralsnog gelokaliseerd in Amsterdam-Zuidoost, het dient zeer ernstig genomen te worden.