Surfende opa rond Manhattan

Windsurfer Kas Kaspers (61) begint zondag aan zijn laatste kunststukje op het water. Hersteld van twee hartaanvallen vaart het medisch wonder met plank en zeil rond New York, een tocht van zo'n 160 kilometer.

Jonge plankzeilers noemen hem `opa', maar daar trekt Kas Kaspers (61) zich helemaal niets van aan. Met een grijns van oor tot oor wijst hij op zijn bomvolle prijzenkast. ,,Deze opa vaart de concurrentie nog altijd van de sokken.''

Kaspers was vorig jaar samen met zijn oudste zoon en schoondochter voor een korte vakantie in New York. Tijdens het familietripje ontstond het idee rond Manhattan te surfen. ,,We voeren over de rivier de Hudson en ik keek mijn zoon aan. Ik wilde met plank en zeil Manhattan rond'', zegt de gebruinde surfer. ,,Na de Ronde van Texel werd het tijd voor een nieuwe uitdaging.''

De eenmanstocht rond New York moet zijn laatste kunststukje op het water worden. ,Als ik het World Trade Centre passeer, gooi ik het zeil neer. Dan is het mooi geweest'', zucht hij. Vanwege zijn passie voor de surfsport was hij minstens veertig weekeinden per jaar van huis was. ,,De kinderen waren bezorgd en zagen het rondje New York helemaal niet zitten. Nu zijn ze blij dat ik er na dat tochtje definitief mee stop.''

In 1956 – het World Trade Centre was nog nergens te bekennen en de jonge Elvis schokte de wereld met obscene heupbewegingen – maakte Kaspers voor het eerst kennis met de Verenigde Staten. Hij werkte als koksmaat op het cruiseschip SS Maasdam dat New York als thuisbasis had. ,,Ik wierp een blik op het Vrijheidsbeeld en de wolkenkrabbers aan de rand van de Hudson en was verkocht.''

Tijdens een van zijn verblijven in het buitenland slenterde Kaspers langs een strand van Tahiti en hij zag de bewoners met zelfgemaakte houten planken in de weer. De jongens peddelden rustig op de golven en gingen zo nu en dan op de plank staan. ,,Mijn mond viel letterlijk open van verbazing'', zegt Kaspers. ,,Ik kwam uit het land van klompen en paardebloemen. Ik was helemaal niets gewend.'' Kaspers was zo onder de indruk van die eerste vorm van golfsurfen dat hij als een bezetene ging oefenen. Op een geleende plank, want geld voor eigen materiaal had hij niet.

Na twee jaar hard trainen wist hij de zware houten surfplank aardig in bedwang te houden. Maar Kaspers hield zijn baan op het schip voor gezien en keerde terug naar Nederland. Van golfsurfen kwam het niet meer. Tot hij in 1968 een bezoekje bracht aan Rotterdam. ,,Ik zag iemand met een noodvaart over de Kralingse Plas scheren. Dat was de eerste keer dat ik een windsurfer aan het werk zag. Die man bleek een Franse surfboard te hebben. Niet lang daarna heb ik er zelf ook een aangeschaft.'' Inmiddels heeft Kaspers een verzameling planken en zeilen opgebouwd waarop menig wedstrijdsurfer jaloers kan zijn. ,,Voor elk zuchtje wind en elke wedstrijd heb ik verschillende twaalf planken en 45 zeilen.''

Na zijn rondje Manhattan blijft Kaspers nauw betrokken bij de surfsport. Hij wil zich volledig richten op het opleiden van jonge surfers. Ondanks zijn 61 jaar en zijn vier hartoperaties oogt hij nog topfit. Artsen noemen hem een medisch wonder. ,,Ach, ik heb een wil van hier tot Tokio'', verklaart Kaspers.

    • Annemarie van der Tuijn