Ronald Jansen heeft z'n twijfels

Ronald Jansen (35) keerde vorige maand terug in het doel van de hockeyploeg van Nederland. Tevreden is de 156-voudige international echter allerminst tijdens het EK in Padova.

Zelfs de hockeyer die nooit om een mening verlegen zit, bijt tegenwoordig op het puntje van zijn tong. Ronald Jansen, sinds acht jaar de onverschrokken doelman van de Nederlandse hockeyploeg, weigert de rol van opposant op zich nemen. Maar: ,,Ik ga niet zitten liegen of de zaken mooier voordoen dan ze zijn. Daar hou ik niet van.''

Terug na een afwezigheid van ruim een half jaar verbijt de 35-jarige keeper zich tijdens het Europese kampioenschap. Nederland bereikte in Padova zonder kleerscheuren de halve finales. België is daarin vandaag de tegenstander. Tevreden is Jansen desondanks niet. ,,Het is onrustig binnen de ploeg. We winnen hier dan wel alles, overtuigend is het niet. We zijn nog zoekende.''

Met afgrijzen denkt Jansen terug aan de poulewedstrijden, waarin Nederland zo oppermachtig was dat langzaam maar zeker nonchalance in de ploeg sloop. ,,Het is bijna onvermijdelijk op een toernooi waar de krachtsverschillen zo groot zijn. Toch kan die houding ons opbreken op momenten dat het er echt toe doet'', beseft de 156-voudig international die er twaalf jaar geleden ook bij was toen Nederland voor het laatst Europees kampioen werd.

Niets ten nadele van bondscoach Maurits Hendriks, maar Jansen denkt met weemoed terug aan diens voorganger, succescoach Roelant Oltmans. ,,Roel en ik konden goed door de bocht. Maurits is anders, maar daarmee vertel ik niets nieuws. Hij staat aan het begin van zijn loopbaan. Is ook nog zoekende en veel zakelijker dan Roelant. Het is wennen. Voor hem, maar ook voor ons.''

Hendriks (38), drie jaar assistent onder Oltmans, staat bekend om zijn bijna wetenschappelijke benadering. Uren brengt hij door achter de video om spelpatronen te ontrafelen. ,,Maurits is een Pietje Precies'', weet Jansen. ,,Altijd de puntjes op de i. Geen detail ontgaat hem. Zijn goed recht, maar volgens mij draait hockey vooral om mensen. Om elf tegen elf waarbij de ene partij meer doelpunten moet zien te maken dan de ander.''

Jansen ontbrak drie maanden geleden bij het toernooi om de Champions Trophy. Officieel wegens maatschappelijke verplichtingen, maar in werkelijkheid omdat Hendriks niet toestond dat de mede-eigenaar van een stropdassenfirma drie dagen later op het vliegtuig zou stappen. ,,Zijn beslissing, hij is bondscoach. Maar leuk was anders. Ik kon niet eerder weg van de zaak. Terwijl ik dolgraag mee had gewild, omdat ik nog wat recht moest zetten na de uitschakeling in de halve finales van de play-offs. Het was me niet gegund, ook al zou ik nog ruim op tijd (vier dagen voor het begin, red.) in Australië zijn aangekomen.''

Zijn vervanger, reserve-doelman Guus Vogels, speelde een uitstekend toernooi in Brisbane. Reden waarom Hendriks na afloop verklaarde dat ,,zelfs Ronald Jansen zich weer opnieuw zal moeten bewijzen''. Geconfronteerd met die uitspraak zegt Jansen. ,,Ik had op meer krediet gerekend. Zonder nu arrogant te worden, maar wat heb ik de afgelopen jaren gewonnen? Twaalf jaar Nederlands elftal: Europees kampioen, wereldkampioen én olympisch kampioen. Toch een aardig lijstje.''

Met verbazing nam Jansen naderhand kennis van de verhalen van zijn collega's. Vooral de sfeer buiten het veld liet te wensen over. Niet toevallig offerde Hendriks bij thuiskomst zijn manager Rinus van Zanten, die te licht werd bevonden door een meerderheid van de enigszins verwende selectie. Jansen: ,,Echt gezellig was het daar niet in Brisbane heb ik begrepen.''

Noodgedwongen treedt videoman Roberto Tolentino nu op als interim-manager. Jansen onderstreept de noodzaak om haast te maken met het vinden van een geschikte opvolger van Van Zanten. ,,Deze ploeg heeft een sterke begeleider nodig. Iemand die op gezette tijden de juiste snaar weet te raken en de ploeg op sleeptouw neemt.''

`Sydney' heette tot voor kort het eindstation te zijn van de doelman die zo graag de olympische titel wil prolongeren. Maar Jansen blijkt inmiddels ,,van toernooi naar toernooi te leven''.

Heeft hij zijn buik vol van hockey? ,,Nee, maar vergeet niet dat ik al 35 ben. De spieren zijn een stuk strammer dan voorheen. En wie zegt mij dat ik volgend jaar nog 100 procent gemotiveerd ben? Natuurlijk wil ik graag naar Sydney, maar dat is voorlopig nog heel ver weg.''