In de voetsporen van Peer Gynt

Peilloze dieptes, loodrechte wanden, smalle paadjes, gruishellingen en nat gras. Zie hier het profiel van het Noorse bergland.

Deel 10 in een serie over wandelen in Europa.

De bergen zitten vol wild, van marmotten tot adelaars, van steenbokken tot gemzen, maar angsthazen zitten daar niet bij. Toch kwam ik ze tegen, in Noorwegen, in de gedaante van twee Nederlandse vrouwen. Ze hadden de oversteek van de Besseggen bergkam niet aangedurfd. Hoogtevrees had ze teruggedreven. Weliswaar hadden ze de in de wandelgidsen als `bloedsteil' omschreven Bukkelaegret beklommen, de Besseggen was te steil gebleken.

De Noorse schrijver Henrik Ibsen noemt ook de Besseggen graat. Hij laat Peer Gynt, gezeten op een rendier, van de bergkam in het aangrenzende meer springen.In de Duitse vertaling luidt het: ,,Sahst du jemals nah den Gendin-Grat?/ Der macht dir bang: eine halbe Meile lang'.

Bang proberen de wandelaars elkaar ook te maken in de Gjendebu Turisthytte. Tijdens de avondmaaltijd aan een lange tafel - zuurkool en koteletten - vertelt links van mij een Noor over plotselinge weersveranderingen die de tocht van Gjendebu naar Gjendesheim via Memurubu, levensgevaarlijk kunnen maken. Rechts weet een Deense wandelaar te vertellen dat vorig jaar nog iemand met een helicopter van een richel moest worden gered. ,,Hij was maar een paar stappen van het pad afgeweken'. Iedereen is het erover eens dat je nooit alleen de bergen in moet gaan. In de berghutten kan je voor de lunch onderweg boterhammen kopen. Noorwegen is duur: één sneetje brood kost ƒ2,50. Aan een belendende tafel hoor ik de Nederlandse dames op fluistertoon praten over hun twaalfuurtje van de volgende dag: ,,We kunnen bij het ontbijt toch stiekem wat brood meenemen?'

De volgende ochtend vertrek ik als één van de eersten richting Memurubu-hut, van waaruit ik de Besseggen moet oversteken. Het wandje waarop ik na een klein uur stuit is inderdaad steil. Je kan de Bukkelaegret, zoals deze wand heet, omzeilen, maar dan moet je een urenlange omweg via Storådalen maken. Er hangen echter stalen kabels langs de rots, dus: eitje. Ik loop op mijn biceps naar boven.

Net als in de Gjendebu-hut krijg ik in Memurubu een vierpersoons kamer toegewezen. Gelukkig blijft hij leeg en kan ik ongestoord mijn heupflacon op tafel zetten. Het drinken van meegebrachte alcoholica is weliswaar volgens de Noorse huttenregels ten strengste verboden, maar wat niemand ziet kan niemand deren. Waar iedereen je wel kan zien is in de gezamenlijke doucheruimte. Zo bang als de Noor voor drank is, zo onverschillig staat hij tegenover naakt. In een toeristische brochure wordt zelfs geadverteerd voor naaktskiën. Helaas, eenmaal onder de douche, blijkt het muntmechaniekje stuk. Een Noorse vrouw geeft mij haar tien kronenstuk. Het tweede mechaniekje werkt wel.

Later op de middag zie ik vanuit mijn raam wandelaar na wandelaar de ruim 1300 meter hoge Sjugurdtinden af strompelen. Er zitten wandelaars tussen die diep in de zestig zijn. Ik kom ze 's avonds tegen aan de rodekool en de knakworstjes. Zij gaan ook de Besseggen graat proberen. Een paar luidruchtige landgenoten nopen mij vroegtijdig de slaapruimte op te zoeken.

Ik heb de geneugten van licht zoete haringruggetjes ontdekt, onderdeel van de uitgebreide ontbijtafel, en beleg daar 's ochtends rijkelijk mijn middagboterhammen mee. Enigszins verlaat door een stommiteit, jas in de kast laten hangen, sluit ik mij aan bij de karavaan die de berg op kruipt richting Besseggen graat. De eerste die ik tegenkom vanuit de andere richting is een Duitse vrouw die, met de angst nog in haar ogen, zegt: ,,Als ik dit had geweten, was ik er nooit aan begonnen.' Dan kijk ik omhoog en zie wat ze bedoelt. Ja, dat is steil, maar ik zie ook de merktekens op de rotsen die het `pad' aangeven. Daarop vertrouwend bereik ik na een enerverende klauterpartij, de top van de graat. Daar geniet ik van mijn haringruggetjes en het panorama dat te mooi is om, wanneer je geen poëet bent, onder woorden te brengen.

Ik moet opeens aan de twee Nederlandse vrouwen denken die dit uitzicht hebben moeten missen. Ik had ze nog even gezien aan het ontbijt in Gjendebu en was er getuige van hoe de één aan tafel heimelijk boterhammen onder haar shirt stopte. Dáár heb je pas echt lef voor nodig.

Mountain Hiking in Norway,

Nortra Books Oslo.

ISBN 82 90103 64 6 ƒ37,50

Wandelgids Noorwegen,

Gerard Dielessen, Elmar

ISBN 90 389 0884 9 ƒ29,50