Wachtlijsten

Op 2 september publiceerde NRC Handelsblad een hoofdredactioneel commentaar over de aanpak van de wachtlijsten in de zorgsector. Daarin wordt gesproken over een `perverse prikkel' in die aanpak: zij zou ertoe bijdragen dat instellingen proberen hun wachtlijst zo lang mogelijk te maken om meer geld in de wacht te slepen.

Het tegendeel is echter waar: met deze aanpak slaan we een nieuwe weg in en zetten juist alles op alles om het geld in te zetten waar het echt nodig is. En dat doen we niet alleen, maar juist samen met een aantal partijen: verzekeraars, instellingen, cliënten. En niet vanuit Den Haag, maar in de regio, waar immers het best beoordeeld kan worden waar de echte wachtlijsten zitten. Dit straks op basis van gedegen, uniforme registraties.

Hoe gaat dat nu in de praktijk? Deze kabinetsperiode is 1,3 miljard beschikbaar voor de aanpak van wachtlijsten in de sector verpleging en verzorging. Een groot deel van dit bedrag gaat vanuit VWS direct naar de 27 regio's. Het geld wordt niet verdeeld op aangeven van de zorginstellingen, maar op basis van objectieve criteria. Met name wordt gekeken hoeveel mensen van 75 jaar en ouder in een regio wonen. Vervolgens verdeelt de regio onder regie van het zorgkantoor het extra geld over de thuiszorg, verpleeghuizen, verzorgingshuizen, PGB. Alle partijen zijn daarbij betrokken: instellingen, maar ook cliëntenorganisaties. Elke regio legt de eigen prioriteiten vast in een regionaal plan. Bepalend voor de verdeling is zowel de werkelijke vraag naar zorg als de meest effectieve inzet. Anders gezegd: niet de lengte van de wachtlijst van een individuele instelling, maar de bijdrage aan het oplossen van het capaciteitsprobleem van de sector als geheel staat centraal. Het zijn gerichte prikkels, die alleen werken wanneer er betrouwbare gegevens over wachtlijsten zijn. Het is cruciaal te weten hoe groot de vraag naar zorg echt is. Ook daarvoor is het plan van aanpak wachtlijsten bedoeld: het realiseren van betrouwbare, regionale wachtlijsten.

Deze maatregelen, inclusief de wachtlijstbrigade van Marcel van Dam, vormen gezamenlijk een brede aanpak van de wachtlijsten in de thuiszorg, verzorgingshuiszorg en verpleeghuiszorg. Van perverse prikkels is dus geen sprake, eerder van verse prikkels. Met als doel om verzekerden, uiteraard op doelmatige wijze, de zorg te bieden waar zij recht op hebben.