Verveel-tv

Hebt u dat nou ook? Dat u zich bij Dominee Gremdaat evenveel verveelt als bij de preek van een échte geestelijke? Hebt u dat nou ook?

De meeste tv-directeuren hadden dat nou ook en wilden niet meer met hem in zee. Dus houdt hij zijn wekelijkse dienst op Net5, occasion-televisie. Hij noemt het Hart onder de riem televisie. In het Betty Asfalt complex verkleedt hij zich dan tot vrouw. Raadt u eens wie? Ja, Margreet Dolman. Doet u dat niet denken aan die bedrijfsfeestjes waar iedereen giert van de lach behalve u? Omdat de verklede man uw chef niet is? En omdat hij maar drie typetjes op zijn reportoire heeft, elke feestje weer? Als maar datzelfde piepstemmetje, alsmaar weer die gevoelens? En dan zichzelf zo leuk en geestig vindt? Inmiddels bent u vergeten dat u er ooit wél om had moeten lachen. Dat moet ongeveer in het carboon van de televisie zijn geweest, de tijd van Toen was geluk heel gewoon?

Wordt het niet eens tijd dat een vrouw een man belachelijk maakt? Of is travestietenhumor alleen aan mannen voorbehouden? Ja, want de vrouw is de ideale mens, omdat ze haar emoties uit en kan huilen. De man moet zich tot haar bekeren. Doet u dat nu ook eens een keer thuis, gooit u zich eens los, laat uw verborgen ik zien, mits vrouwelijk. Het publiek lacht beleefd en klapt op de momenten dat het moet. Dominee Gremdaat staat aan het hoofd van een cult die nooit genoeg van hem zal krijgen. Een wekelijkse eredienst aan de mannelijke transsubstantiatie tot zachtheid, elke week opnieuw. En de man was vrouw geworden. De gelovigen vallen in met luid gelach.

Op zo'n moment voelt u zich eenzaam. En u schakelt over naar een andere commerciële zender, Veronica. Het programma Hoe hoort het eigenlijk van Theo van Gogh en Menno Buch. Echte mannen, dat zeker. Ze maken lollige personeelsfilmpjes, met de video. Ik zie ze tegen elkaar schreeuwen. Elke week over een andere kwestie. Gisteren de vraag of liefde blind maakt. Ze zijn het onderling oneens maar ik ben allang kwijt wie welk standpunt vertegenwoordigt. Ze steken de middelvinger tegen elkaar omhoog, slingeren grofheden naar vrouwen die net doen of ze het leuk vinden. Het draaiboek wil dat deze maximonsters bij elkaar in huis wonen, in Wassenaar, waar ze vandaan komen. Ze brengen een bezoekje aan Emile Ratelband, ha. Theo huurt een escort en dan kaapt Menno haar van hem weg tijdens een aubade, haha. Het eindigt met gehijg in huis, ha-twee-drie-haha.

Nee, bij échte mannen moet u ook niet wezen. Van Gogh zit verveeld geld te verdienen voor een nieuw filmproject. Veronica betaalt blindelings en stelt geen eisen. Buch is een autist die ik nooit iets grappigs heb zien doen. Die 06-lijnen en zijn seksprogrammaatjes zijn serieuze zaken. Hij maakt Veronica zo rijk dat hij altijd op tv mag, wat hij ook doet. Maar commerciële seks is toch een andere vorm van vervoering dan humor. Tenzij u moet schateren bij Met mijn waldhoorn tussen jouw Alpen. Of de discostriptease voor zuipende jongeren in Door 't Lint.

Hebt u ook dat goedkope gevoel bij commerciële zenders? Dat gevoel van oorverdovende lol? Zodra u de zuurstokkleuren ziet, moet u denken aan muzak of aan de zondagse file voor de uitverkoop van de Ikea? En aan het geluk dat u daarbij is beloofd? En dat maar niet wil komen? En dat u telkens wordt onderbroken door lollige reclames? Omdat het ware kijkgeluk te duur is? Het gaat om de hoogste cijfers met de geringste inspanning. Als het maar prikkelt. En elke avond zeggen de programmamakers tegen elkaar, hèhè, weer een avond gevuld.

Aan het hoofd van Veronica Joop van der Reijden. Hij zit daar niet verantwoordelijk te zijn voor de programma's, want dat bepaalt moederbedrijf HMG. Hij wast zijn handen in onschuld. Als echte CDA'er verzorgt hij het middenveld, de vereniging Veronica voor het ideaal van de zuivere winst. Jongeren bekeren tot junk. Verlangt u dan niet heel even terug naar de saaiheid van een échte dominee?