Pinter voor de jeugd als Bert en Ernie uit de hel

`Een prachtige lucht', stelt een man die met zijn vrouw thuis voor het raam staat. De vrouw glimlacht liefjes en wappert de vers aangebrachte lak op haar nagels droog. Een tevreden echtpaar, dat in een montere stemming zijn tijd verbeidt. Hoe was het op je werk, schat en hoe smaakte de lunch in het dorp. Maar het terloopse schrijnt. Het wrikt, het wringt, er klopt iets niet; het opgetogene beklemt. Zijn deze mensen echt zo tevreden met elkaar, en met de buitenechtelijke verhoudingen waar ze zo openlijk kond van doen?

Met de eenakters van Harold Pinters De Minnaar en De Dienstlift is het nieuwe seizoen wat betreft het jeugdtheater feestelijk begonnen. De Nijmeegse groep Teneeter nodigde de jonge regisseur Arjo Viet uit. Viet kwam een jaar geleden van de regieopleiding aan de Amsterdamse theaterschool. Hij maakt nu zijn debuut met een eigen vertaling en bewerking van Pinters eenakters voor iedereen vanaf veertien jaar.

Maureen Tauwnaar schittert als echtgenote en minnares in De Minnaar. De transformatie is compleet. Als echtgenote is ze vooral aardig, en slechts een beetje koket. Als minnares wringt ze haar dikke ronde lijf in een roze jurk met een strik op de buik. Ze is een smeltende bonbon, wulps, willoos. Tauwnaars tegenspeler Van Beekum blijft in zijn beide rollen net iets te gereserveerd. Wel is zijn spel heel grappig.

Waar De Minnaar broeierig is, is De Dienstlift rauw. Twee huurmoordenaars, Gus en Ben (Chris Tates en Freerk Bos), wachten in een kelder op hun volgende opdracht. Waar ze zich precies bevinden en wie hun opdrachtgever is, weet op zijn minst een van de twee niet. Hij vraagt zich hardop dingen af, tot ergernis van de ander. Wie de troep opruimt nadat zij iemand overhoop hebben geknald, bijvoorbeeld.

Aanvankelijk lijkt deze Gus het type waarmee je nooit in een kelder zou willen zitten, zelfs niet voor een kwartiertje. Niet omdat hij huurmoordenaar is, maar omdat hij aan één stuk door praat. Tussendoor trekt hij de aandacht door met een propje papier te goochelen. Of door op een been rond te hopsen om zijn veter te strikken. Maar langzaamaan gaat hij bijna vertederen, terwijl ook de ergernis van de ander invoelbaar is. Ben en Gus zijn de Bert en Ernie uit de hel.

Hoezeer de stukken in sfeer ook verschillen, het effect op de toeschouwer is hetzelfde. Normen en waarden gaan schuiven, maar vooral je idee van logica. Als je comfortabel achterover leunt omdat je de gebeurtenissen denkt te kunnen voorspellen, word je telkens opgeschrikt. Beide eenakters zijn als een draaideur uit een droom. Er komt iemand anders uit dan je erin hebt zien stappen. Viet doet Pinter recht door de wereld in eerste instantie helder en overzichtelijk te presenteren, alvorens de valkuilen te onthullen. In verwarring sta je buiten, na deze geestige en ontgoochelende voorstelling.

Jeugdtheater: Pinter², door Teneeter. Vertaling en regie: Arjo Viet. Spel: Menno van Beekum, Freerk Bos, Chris Tates, Maureen Tauwnaar. Vanaf 14 jaar. Gezien: 3/9, Het Badhuis Nijmegen. Aldaar t/m 2/10. Inl. (024) 360 05 88.