Column

Supporter

De Zwitserse scheidsrechter Meier had zaterdagavond bij Holland-België historie kunnen schrijven door razendsnel te reageren bij de derde goal van Nederland. Patrick Kluivert hield de bal in de zesenveertigste minuut een paar seconden vast voor hij hem treiterend over de Belgische doellijn duwde. Op dat moment, in die ene seconde, had de Zwitser voor rust moeten fluiten. Net voor Patrick wou schieten. Het is secondenwerk, iets te snel denken voor een voetbalscheids, maar het was wel humor geweest. Volgens mij dan, maar ik sta in dat soort zaken altijd nogal alleen.

Eigenlijk wilde ik niet kijken. Waarom niet? Al veel te vaak belazerd door dit soort oefenpotjes en daarbij heb ik altijd last van een enorme Harry Vermeegenjeuk. Ik ging dus koken en zei tegen mijn zoontje: `Roep maar als er een doelpunt is'. Mijn vrouw heeft in jaren niet zo smerig gegeten. Het voorgerecht te koud, het hoofdgerecht aangebrand en het toetje was te stijf geklopt. Kortom: een heerlijk potje voetbal.

Vanochtend schrijven mijn collega-kenners over een klucht in De Kuip en over een pupillenuitslag, terwijl mijn zoon en ik met overvolle teugen hebben genoten. Tien doelpunten, waaronder die sla-lomgoal van Davids. Hij ging als een Tomba, compleet met skibril. Verder negen keer geel, een keer vet rood en nog even bijna knokken op de koop toe. Prachtig avondje dus. Mooi eeuwslot voor de legendarische derby en schitterend nazomeravondvoetbal.

Het was helemaal een lekker sportweekend. Vanochtend lees ik dat in de militarysport de vierde seizoensdode is gevallen. Mooier kan de werkweek niet beginnen. Dit keer is Simon Long naar de paardenhemel gestuurd, terwijl Peta Beckett, Robert Slade en Polly Phillips hem voorgingen. De paarden slaan eindelijk terug. Ik ben trots op de paarden, die hun jockeys vermorzelen na jaren legale mishandeling. Ik ben zo opgetogen dat ik misschien een kaartje voor dat Boekelo ga proberen te bemachtigen. Weer een sport erbij. Heerlijk.