Luscious vrolijk en ook al te eenvormig

Een podium vol op en neer springende, dansende mensen, een deinende zaal: wie aan het eind van het optreden van Luscious Jackson in de Melkweg nog geen goed humeur had, moet er slecht aan toe zijn geweest. Of een fan zijn geweest van toetseniste Vivian Trimble, die er ditmaal niet bij was.

Het uit New York afkomstige Luscious Jackson debuteerde in '93 opvallend met het mini-album In Search Of Manny, dat bijzonder was door de frisse, speelse combinatie van funky beats, liedjes en raps, en rare elektronische geluiden. Die plaat was grotendeels gemaakt door zangeres/bassiste Jill Cunniff en zangeres/gitariste Gabrielle Glaser, waarna de groep werd uitgebreid met drumster Kate Schellenbach (ooit lid van een vroege versie van de Beastie Boys) en toetseniste Trimble.

Op de volgende albums Natural Ingredients ('94) en Fever In Fever Out ('96) klonk het viertal professioneler en serieuzer. Blijkens interviews gingen zakelijke belangen meer meespelen en ontstond enige frictie binnen de groep, omdat Glaser vond dat haar nummers te weinig aan bod kwamen. De onlangs verschenen cd Electric Honey werd als trio gemaakt, zonder de vertrokken Trimble. Hier klinkt Luscious Jackson opnieuw gestroomlijnder, met veel goed in het gehoor liggende liedjes, al is het geheel niet erg opzienbarend en lijkt de zo gewenste commerciële doorbraak nog ver weg.

Op het podium lag de nadruk op de swingende kant van Luscious Jackson, vooral de funky drums van Schellenbach en de soepele groove van de baspartijen. Het trio was uitgebreid met drie extra muzikanten: een DJ, een toetsenist en een percussioniste die even later overschakelde op bas en gitaar. Daarnaast ging de aandacht het meest uit naar Cunniff, die de meeste nummers schrijft en zingt: haar songs hebben muzikaal en tekstueel meer diepgang dan die van Glaser, die niemendalletjes maakt als Summer Daze met de strekking: `de zon schijnt, ik wou dat ik bij jou was'.

In vergelijking met vorige optredens speelde de groep strakker en was er meer te beleven. Amusant was het oude Bam-bam, waarin het publiek op commando mee mocht schreeuwen. Maar verder stoort het nogal eenvormige repertoire van Luscious Jackson, dat lijkt te blijven steken in zijn beperkingen.

Concert: Luscious Jackson. Gehoord: 5/9 Melkweg, Amsterdam.