Tweedeling in de zorg is een feit 3

Sportsterren (voetballers, tennissers) worden bij arbeidsongeschiktheid vaak snel behandeld. Specialistische diagnose nog op dezelfde dag, (kijk)operatie de volgende dag, vlotte revalidatie en weer gauw aan de slag.

Met tv-sterren (van acteurs tot presentatrices) is het al hetzelfde: zij komen nooit op een wachtlijst voor een ingreep, zij worden snel weer arbeidsgeschikt gemaakt.

Om over artsen, medisch specialisten en hun gezinnen maar niet te spreken: die komen helemaal nooit op de wachtlijsten maar worden steeds collegiaal snel behandeld. Elitaire behandeling? Tweedeling? Welnee: de betrokkenen, hun werkgevers en de zo invloedrijke publieke opinie hebben gewoon begrepen dat het hier om moeilijk misbare mensen gaat. Het zou duidelijk te kostbaar zijn om hen weken- of maandenlang niet-inzetbaar te houden omdat ze eerst door wachtlijsten heen zouden moeten komen.

Is het dan niet redelijk om, indien hun werkgevers er een behoorlijke compensatie voor overhebben, ook andere werkenden met voorrang te laten behandelen, zonder dat er wachttijden moeten worden verlengd? De controlerend artsen van de ziekteverzekering bezochten toch vroeger ook de arbeidsongeschikten om te zien (en met hun behandelaars te overleggen) hoe zij weer zo spoedig mogelijk inzetbaar zouden kunnen worden?

Ik wens de Kamerleden wijsheid in hun keuze tussen een ondoordachte publieke opinie en het algemeen belang.