HITGOLF: COMMENT ÇA VA

De zomer heeft niet alleen zijn eigen hits, maar is ook het meest bezongen seizoen in de popmuziek. Vandaag de elfde aflevering van een serie zomerse onderwerpen in hitsingles: vakantieliefde.

De zomer loopt ten einde, de vakantieliefdes zijn voorbij. Het begin van september moet dus de tijd van de hits over vakantieliefde zijn, zou je denken. Met `Boys (Summertime Love)' van het Italiaanse one-hit-wonder Sabrina was dit ook inderdaad het geval: op 5 september 1987 haalde dit huppelige disco-nummer de vijfde plaats van de Top-40. Meer nog dan het liedje zelf was het vermoedelijk de videoclip die dit nummer tot een late zomerhit maakte. De clip was zichtbaar met een laag budget opgenomen en liet een in een zwembad hupsende Sabrina zien, die telkens weer het te kleine bovenstukje van haar bikini over haar grote borsten trok, als dit tot onder de tepelgrens dreigde te zakken. Onderwijl zong ze onvast over de `boys, boys, boys' van wie ze maar niet genoeg kon krijgen.

Het was de knulligheid van het nummer en de video, die `Boys (Summertime Love)' zo aantrekkelijk maakte. Toen Sabrina als begeleiding bij latere nummers haar wulpsheid op overdachte en professionele manier in beeld liet brengen, was er geen lol meer aan. Met `Hot Girl' haalde ze in de winter van 1987/88 nog een hitje, maar haar versie van `Lady Marmelade (Voulez-vous coucher avec moi)' kwam de volgende winter niet verder dan de tipparade. Vervolgens hebben we nooit meer iets van haar gehoord.

Sabrina's `Boys' is een uitzondering. Wie oude hitlijsten bekijkt, moet toch vaststellen dat de nazomer niet bij uitstek de tijd van hits over vakantieliefdes is. Het is misschien wat overdreven om een nummer met de titel `Zomerliefde' in januari uit te brengen, zoals de zanger Mike Verdrenck deed in 1969 – het kwam dan ook niet verder dan de tipparade – maar verder is vakantieliefde in elk seizoen een goed onderwerp voor een hit. Zo haalde Rob de Nijs al vroeg in de zomer van 1977 een hit met `Het werd zomer'. Een paar dingen maken dit oorspronkelijk Duitse lied onvergetelijk. Vraag iemand die ouder is dan 35 het te zingen, en de kans is groot dat hij begint met het imiteren van de jankende gitaartonen die steeds opduiken in het nummer. Zeker is dat hij, met de beroemde parodie van Koot en Bie op `Het werd zomer' in gedachten, enthousiast `ik was dertien en zij was drieënzestig' zal zingen of een soortgelijke regel die een groot leeftijdsverschil uitdrukt.

In werkelijkheid was het leeftijdsverschil tussen de ik-figuur en de vrouw die hij tijdens een eenzame strandwandeling ontmoet niet zo groot. ,,Ik was 16 en jij was 28 / En van de liefde wist ik nog niet veel / Maar ik begreep wat jij me wilde zeggen / Ik was geen kind meer'', zingt De Nijs. Later in het lied weet de ik-figuur toch niet zo goed wat hij moet aanvangen met de vrouw die niets anders droeg dan haar lange blonde haar, maar zij helpt hem: ,,Wees maar niet bang, de nacht zal het je leren / Kom dichterbij me / We liepen samen verder langs het strand / En als een jongen pakte ik je hand / Maar als een man zag ik de zon weer opgaan.'' Er valt over te twisten of dit `Het werd zomer' echt een vakantieliefde-nummer is, maar dit beroemdste ontmaagdingslied uit de Nederlandse popgeschiedenis bevat in ieder geval wel een paar ingrediënten van een vakantieliefdehit. Het is zomer, of althans bijna, zingt De Nijs al in de eerste regels van het lied. Er komt bovendien een strand in voor, en uit niets in het lied blijkt dat de ontmoeting heeft geleid tot een langdurige relatie.

Over `Comment ça va' van de Nederlandse tienerjongensgroep The Shorts hoeft niet te worden getwist: dit is een onvervalst vakantieliefdelied. Dit nummer, dat in het voorjaar van 1983 een nummer-1-hit werd, is een gisse combinatie van De Nijs' `Het werd zomer' en `Hoe je heette dat ben ik vergeten', de vakantieliefdeklassieker van Corry die in de zomer van 1978 niet verder kwam dan de tipparade. (,,Hoe je heette, dat ben ik vergeten / Maar je kussen vergeet ik nooit meer.'').

Net als de vrouw in De Nijs' zomernummer kiest de ik-figuur in `Comment ça va' voor een bijzonder directe benadering van het jongere, onervaren lustobject: ,,Comment ça va, comme ci comme ci comme ça / Tu ne comprends rien à l'amour / Restez la nuit, restez toujours'', zijn de eerste woorden die een van de vier Shorts op de pompende tonen van accordeon en gitaar richt tot `die kleine' die hij in een discotheek in Parijs ziet. Gek genoeg krijgt hij geen klap voor zijn kop, maar worden de twee onafscheidelijk. Maar zoals het hoort in een echt vakantieliefdenummer komt hieraan een onvermijdelijk einde en ten slotte zingt de Short: ,,Maar lang mocht het niet duren, nu ben ik hier en zij is daar / Misschien dat ik weer terug ga, ik wou maar dat dat kon / Dan zeg ik weer die woorden waar alles mee begon.''