Havik Ariel Sharon gekozen als leider Likudpartij

De 71-jarige Ariel Sharon is gisteren voor de duur van twee jaar tot leider van de Likudpartij en kandidaat voor het Israelische premierschap gekozen. Met 53 procent van de stemmen van de leden van deze grootste oppositiepartij op zijn naam liet Sharon de burgemeester van Jeruzalem Ehud Olmert en de ex-minister van Financiën Meir Sheetrit in het zand bijten.

Slechts 35 procent van de partijleden nam gisteren de moeite naar de stembus te gaan om een opvolger te kiezen voor Benjamin Netanyahu. Onmiddellijk na het bekend worden van zijn verkiezingsnederlaag legde deze het leiderschap van Likud neer en droeg hij het vaandel van Likud aan Sharon over. Politieke waarnemers houden er serieus rekening mee dat Netanyahu zich over twee jaar opnieuw kandidaat zal stellen voor het leiderschap van Likud bij dan opnieuw te houden interne voorverkiezingen. Zij wijzen er op dat deze formule is gekozen om de deur voor Netanyahu open te houden nadat Sharon de partij weer op de been heeft gebracht. Onder Sharons leiderschap zou Likud tot de regering van premier Barak kunnen toetreden indien de religieuze coalitiegenoten, Shas en de Verenigde Thora-partij, over religieuze problematiek uit de regering zouden stappen.

Voor de havik Sharon is zijn verkiezing als leider een belangrijke politieke come-back. Wegens zijn verantwoordelijkheid voor een moordpartij in 1982 door de extreem-rechtse Falangisten in twee Palestijnse vluchtelingenkampen bij Beiroet tijdens de Libanese oorlog werd hij door een Israelische commissie van onderzoek tot aftreden als minister van defensie gedwongen en voor altijd van die functie uitgesloten. Als minister van Defensie was Sharon hoofdarchitect van de oorlog tegen de PLO van Yasser Arafat in Libanon. Sedertdien heeft hij onder de Likud-premiers Shamir en Netanyahu verschillende ministeriële functies bekleed. Hij was de motor van de nederzettingenpolitiek in bezet gebied. Sharon is de eerste Likud-leider die niet uit de traditionele Herut-families (families die in rechtse ondergrondse organisaties tegen het Britse bestuur over Palestina vochten) stamt maar een socialistische achtergrond heeft.