CHRISTOF LAUER

Op de hoes van Fragile Network staat alleen de naam van Christof Lauer vermeld maar die van Michel Godard had er eigenlijk in net zo groot lettertype naast kunnen staan. Lauer is dan wel de leider van het kwintet, maar Godards acrobatische tubaspel is minstens zo bepalend voor het groepsgeluid als Lauers saxofoonklanken. Godards enorme wendbaarheid op het instrument, dat door velen wordt gezien als een ietwat logge ondersteuner van de ritmesectie, verleent de composities een aan oerkracht grenzende impuls. Zijn rollende uithalen, hoge gilletjes en zacht gekreun contrasteren mooi met het doorgaans gespierde geluid van Lauers tenor en sopraansaxofoon.

De negen composities op Fragile Network variëren van melancholische ballade tot up-tempo gekronkel rond complexe thema's en schieten af en toe zelfs door naar een stevig rockritme. De ritmesectie, bestaande uit bassist Anthony Cox en drummer Gene Jackson, kan hiermee prima uit de voeten en zorgt voor een fundering van omvloerste en soms bijna zompige klanken. De energieke maar genuanceerde solo's van Lauer en Godard worden afgewisseld met het rauwe, Zappa-eske, gitaarwerk van Marc Ducret. Naast `scheuren en huilen' speelt deze Fransman echter ook een Frisell-achtige slideguitar en zorgt hij door middel van laconieke chops voor een simpele doch effectieve muzikale interpunctie.

Op virtuoze wijze paren Lauer en zijn band kracht aan souplesse. Het kwintet klinkt als een goed geöliede terreinwagen die bij het minste geringste het asfalt verlaat om met bronstig motorgeronk de tere bermbegroeiing te verpletteren, maar die net zo goed elegant door kronkelige dorpsstraatjes zoeft.

Christof Lauer: Fragile Network (Act Music, ACT 9266-2) Distr. VIA Records.