INTERACTIEVE VORMEN

Terwijl website-ontwerpers steeds meer zorgen voor gebruikersvriendelijkheid, zijn er ook sites die zich juist niet of zeer moeilijk laten temmen. En dan niet omdat de ontwerper zo experimenteel bezig is dat het niet meer te volgen valt, maar omdat hij de kijker test en uitdaagt. Zo'n site is www.zuper.com van de Belg Michael Samyn. Zijn site herbergt een fantastische virtuele wereld waar je muis verandert in een vlinder en je naar keuze door roodharige Johnny of zilverblonde Matilda wordt rondgeleid – maar probeer er maar eens in te komen. Al laat je klikkend, schuivend en slepend al je computervaardigheden op muis en toetsenbord los, de site geeft geen krimp. Alleen de balk onderaan met het woord `Megazuper' biedt een pesterig voorproefje door een serie kleine schermpjes te openen met elk in het midden het woordje `non'. Uiteindelijk meldt een meewarig regeltje tekst: ,,OK, klik hier voor een eenvoudige versie of probeer het opnieuw''. Waarop je het natuurlijk weer probeert, want je moet en zal weten hoe het werkt.

Eenzelfde effect hebben www.hell.com en de site van het kunstenaarsduo jodi (Joan Heemskerk en Dirk Paesmans). Wie hell, een alleen op uitnodiging toegankelijke site met bijzondere kunstprojecten, probeert te betreden ontmoet zwarte schermen met niets dan tergende teksten – ,,Waarom een site maken die geen bezoekers binnenlaat? Laat jij vreemden in je huis omdat ze er rond willen kijken?'' – die je inwrijven dat je niet welkom bent. Bij jodi's nieuwste project 404.jodi.org lijkt niet de programmeur maar de computer met de gebruiker op de loop te gaan: ingevoerde teksten verschijnen vervormd en voorzien van vreemde codes op van een kleur verschietend scherm.

Irritant, maar ook spannend en uitdagend. Samyn en jodi steken de draak met het idee dat het op Internet vooral draait om snelheid en beheersing. Ze maken op een spannende manier duidelijk dat de echte kwestie waar het om draait, de vraag is wie nu eigenlijk de baas is: de gebruiker, de computer of de programmeur achter de schermen.

(Tekst Ineke Schwartz, montage Wim Lintsen)