Keepster houdt hockeyvrouwen op de been

Zelden oogde het rapport van bondscoach Tom van 't Hek zo fraai als afgelopen week in Keulen. Vijf groepswedstrijden speelden zijn hockeysters bij het Europees kampioenschap, vijf ruime overwinningen waren het gevolg. Met speels gemak werden achtereenvolgens België (15-0), Litouwen (7-0), Frankrijk (6-0), Rusland (9-0) en Schotland (4-0) over de knie gelegd.

Al teveel conclusies wenste Van 't Hek niet te verbinden aan de monsterzeges op de kleuters uit het mondiale hockey. Nee, zo doceerde de bondscoach, vrijdag pas zou de strijd om de Europese titel ontbranden. ,,Tot die tijd moeten we ons maar zien te vermaken.'' Zijn selectie kon die woorden slechts beamen, in de wetenschap dat Duitsland en Engeland, respectievelijk de nummer één en twee uit de andere poule, aanzienlijk meer kwaliteiten hebben.

Gisteren begon het EK dan eindelijk voor de hockeysters en het scheelde weinig of de titelverdediger had al meteen zijn koffers kunnen pakken. Engeland, een grijze middenmoter in het internationale hockey, joeg de veelgeprezen formatie van Van 't Hek in de halve finales de stuipen op het lijf. Nederland kwam uiteindelijk met de schrik vrij, dankzij keepster Clarinda Sinnige vooral en dankzij de slagkracht van topscorer Dillianne van den Boogaard.

Met een verwoestende uithaal tekende de strafcornersspecialiste van landskampioen Den Bosch ruim drie minuten voor het einde van de verlenging voor de golden goal, nadat beide ploegen in de reguliere speeltijd op 1-1 waren blijven steken. ,,We zijn ontsnapt aan uitschakeling'', besefte Van 't Hek naderhand. Maggie Souyave, de bondscoach van Engeland, onderschreef die woorden. ,,We hebben Nederland laten ontsnappen.''

In de finale treedt de vice-wereldkampioen morgen aan tegen Duitsland. Voor de winnaar ligt behalve de titel een startbewijs klaar voor de Olympische Spelen, over minder dan dertien maanden in Sydney. De verliezer is aangewezen op het olympisch kwalificatietoernooi in Milton Keynes.

Van 't Hek wenst die sluiproute per se te vermijden, maar zal beseffen dat zijn ploeg morgen agressiever voor de dag zal moeten komen dan het gisteren deed. Zo holde Carole Thate, normaliter de aanjager en de vormgeefster van het elftal, tegen Engeland doelloos over het veld. Gevolg was dat het middenveld volledig onder de voet werd gelopen en alle druk op de defensie kwam te liggen – een ervaring die de ploeg in Keulen nog niet eerder had meegemaakt.

Excuses voor de gezapige vertoning lagen naderhand voor het oprapen. Natuurlijk waren de hockeysters al ruim een week niet op de proef gesteld, maar Van 't Hek weigerde het naderhand over die boeg te gooien. ,,Het is me te makkelijk om te zeggen: we waren niet klaar, want van onderschatting was geen sprake.'' Toch ontkwam ook Van 't Hek niet aan de conclusie dat zijn ploeg zich onbewust in slaap had laten sussen. ,,Die eerste dagen zullen ongetwijfeld een rol hebben gespeeld, al mag dat natuurlijk nooit gebeuren.''

Van 't Hek had het keurig uitgerekend: in vijf duels kreeg zijn ploeg slechts drie strafcorners en vijf losse flodders voor de kiezen. Geen wonder dat keepster Sinnige en haar stand-in Eveline de Haan zich stierlijk verveelden op het complex van Rott-Weis Köln. Zo bedroevend was de tegenstand dat Van 't Hek net zo goed zijn buurmeisje een helm en twee leggards had kunnen geven.

Tegen Engeland was Sinnige meer dan welkom, want de defensie wist zich geen raad met het fysieke en gejaagde spel van Engeland. Drie fraaie reddingen verrichte de keepster die Daphne Touw uit de basis verdrong. Dat die omzetting terecht was, bewees de sluitpost van Amsterdam gisteren. Superlatieven schoten Van 't Hek na afloop tekort om Sinnige te bewieroken. ,,Zonder haar stonden we niet in de finale.''

Dank was de bondscoach ook verschuldigd aan het arbitrale duo White-Buchanan dat een uiterst weifelachtige indruk maakte. Zo lokte Suzan van der Wielen in de zesde minuut een overtreding uit en kreeg ze tot haar eigen stomme verbazing als beloning een strafbal. Ageeth Boomgaardt benutte het buitenkansje. Met het dubieuze optreden pasten White en Buchanan zich moeiteloos aan bij het teleurstellende niveau van het veredelde vierlandentoernooi.

Als geen ander beseft Van 't Hek dat het tophockey tegenwoordig buiten Europa wordt gespeeld. Nederland en in mindere mate Duitsland vormen een uitzondering op die regel. Van 't Hek mag graag beweren dat de kloof met regerend wereld- en olympisch kampioen Australië gedicht is. Het gat is inderdaad minder groot dan voorheen, maar op gelijke voet met de ongenaakbare Hockeyroos staan Van 't Hek en de zijnen nog allerminst. Engeland maakte dat gisteren op pijnlijke wijze duidelijk.

Ook Duitsland balanceerde gisteren op de rand van uitschakeling. In het duel met Rusland, een land dat amper tweeduizend actieve hockeysters telt, moest er een strafballenserie aan te pas komen om een voortijdige aftocht van het gastland te voorkomen. Commentaar van Van 't Hek: ,,Na een week slapen zijn zulke duels goed voor het toernooi.''

Het uitbundige gejubel van de Duits meisjes, direct na afloop op het veld, was niettemin volstrekt misplaatst. Ook de ploeg van Van 't Hek maakte na afloop een vrolijk dansje op het kunstgras, al was dat meer van opluchting dan van voldoening.

    • Mark Hoogstad