GEBOORTE ONDER WATER IS EVEN VEILIG ALS DIE OP HET DROGE

Badbevallers kunnen gerust zijn: de onderwatergeboorte lijkt voor de baby even veilig te zijn als een bevalling op het droge. De kans dat een in het water geboren kind na de geboorte wordt opgenomen op de couveuseafdeling, is zelfs verlaagd. Dat blijkt uit een onderzoek naar de ruim vierduizend kinderen (0.6% van alle geboortes) die in 1994 en 1995 in Engeland en Wales in water werden geboren (British Medical Journal 21 aug).

Juist in landen als Groot-Britannië, Duitsland, Frankrijk en België, waar de zwangerschap en bevalling sterk zijn gemedicaliseerd, beleeft de onderwatergeboorte sinds een aantal jaren bloeiende tijden. Veel klinieken hebben bevalbassins geïnstalleerd. Voorstanders voeren aan dat het warme water de pijn vermindert, de weeën bevordert en de baby een `zachte' ontvangst bereidt. In Nederland vinden badbevallingen vrijwel alleen thuis plaats, zij het mondjesmaat. Lang niet alle verloskundigen en nog minder gynaecologen zijn bereid de baring in bad te begeleiden, vanwege het ongemak of uit angst voor complicaties. Die blijkt ongegrond.

De onderzoekers berekenden het percentage ziekenhuisopnames (beneden de 48 uur) en neonatale sterftes na een onderwatergeboorte door gegevens van kinderartsen over in water geboren kinderen te relateren aan het aantal badbevallingen in de kraamklinieken van de National Health Service. Middels een vertrouwelijk registratiesysteem van perinatale sterftes werd gecheckt of er geen onderrapportage had plaatsgevonden. Diverse eerdere onderzoeken naar laagrisico-bevallingen dienden ter vergelijking. Van de onder water geboren kinderen stierf 1.2 promille (5) rond de bevalling, versus 0.8 tot 4.6 promille in de controlegroepen. Geen van de sterftes hield direct verband met de onderwatergeboorte. In 8.4 promille van de gevallen versus 9 tot 64 promille in de controlegroepen, vond couveuse-opname plaats. Tweemaal had een kind badwater geaspireerd, mogelijk door zuurstofgebrek van de baby. Vijfmaal was de navelstreng afgebroken, wellicht doordat de baby te abrupt en over een flinke afstand boven water was gehaald. Verlaging van het waterniveau biedt volgens de auteurs soelaas.

Op een aantal vragen geeft het onderzoek geen antwoord. Zo was in veel gevallen de temperatuur van het water niet bekend (die moet minder dan 38°C zijn opdat de baby zijn warmte kan kwijtraken). Ook is niet vermeld hoe lang de baby na de geboorte onder water verbleef (maximaal een minuut is toegestaan). Verder weten de onderzoekers niet of het opmerkelijk lage percentage opnames te danken was aan een strengere selectie of aan de badbevalling zelf.

(Mariël Croon)