Chailly leidt vurige Pagliacci

Op de Uitmarkt op het Amsterdamse Museumplein voerde het Metropole Orkest gisteravond in het zicht van tv-camera's met spandoeken actie tegen staatssecretaris Van der Ploeg en voor een betere cao voor de omroepmusici. In het Concertgebouw zongen de leden van het Groot Omroepkoor in `protesthemden' met het opschrift `Wij zijn het zat'. Bij hun opkomst op het podium hielden ze – onder publieke bijval – papieren met grote letters voor zich, tezamen de tekst `Met dit mediabeleid zingen wij het niet lang meer uit'.

Het concert, met na de pauze Leoncavallo's korte opera Pagliacci, was een herhaling van de Kerstmatinee van het Koninklijk Concertgebouworkest in 1996. Toen werd onder leiding van Riccardo Chailly Pagliacci uitgevoerd met in de rol van Canio de imponerende José Cura, een zanger die inmiddels geldt als het vurigste tenorentalent op aarde. Voor deze uitvoering, die volgende week door Decca op de cd wordt gezet, was een fantastische rij zangers bijeengebracht, op Cura na overigens allemaal andere dan destijds.

Deze cast, met in de hoofdrollen zangers met echt grote stemmen die geregeld optreden in 's werelds grote operahuizen in Milaan, Londen, Wenen en New York, betekende een vocale grandeur die Amsterdam lang niet had gehoord. Bovendien werd in deze concertante uitvoering door de zangers flink en overtuigend geacteerd. Cura was een broeierige Canio, Barbara Frittoli een wulpse Nedda, Carlos Alvarez een gluiperige Tonio, Simon Keenlyside een onschuldige Silvio, Charles Castronovo een zoetelijke Beppe. Het geheel was zoals Pagliacci – een drama over fatale jaloezie – moet zijn: groots en meeslepend, rijk aan pathos en passie, fel en verscheurend, druipend van machismo.

Het bijzondere aan de casting van de blonde Engelsman Keenlyside was dat hij als de minnaar Silvio tussen al deze zwartharige zuidelijke types duidelijk `anders' was, niet alleen visueel, maar ook in zijn stemkarakteristiek: een reden tot liefde voor Nedda, met zeer variërend gekleurde stem gezongen door Barbara Frittoli. Het resulteerde in een prachtig duet. Cura excelleerde uiteraard in Vesti la giubba, gezongen vanuit het diepst van zijn gefrustreerde ziel.

Het Koninklijk Concertgebouworkest speelde onder leiding van Riccardo Chailly alsof het al 111 jaar uitsluitend opera speelt. Het publieke succes was groot en het wordt een geweldige cd.

Concert: Kon. Concertgebouworkest, Groot Omroepkoor en Nationaal Kinderkoor o.l.v. Riccardo Chailly. Programma: G. Puccini: Preludio sinfonico; Capriccio sinfonico.; R. Leoncavallo: Pagliacci. Gehoord: 27/8 Concertgebouw Amsterdam.