Beurs bokst door na hoek Greenspan

Een non-event, zo zouden de Amerikanen het noemen. Het kwart procentpunt waarmee de Federal Reserve afgelopen dinsdag de Amerikaanse geldmarktrente verhoogde tot 5,25 procent was zo algemeen verwacht dat er op de financiële markten bijna schouderophalend aan voorbij werd gegaan. Sterker nog: aan de vooravond van het rentebelsuit, op maandag, stoof het Dow Jones-gemiddelde naar een record van 11326,04 punten.

Wall Street eindigde de week onveranderd ten opzichte van vorige week vrijdag. Anders was dat voor de Europese beurzen, en ook voor het Damrak. De AEX-index won ten opzichte van vorige week 3,6 procent op 584,89 punten - al was die stijging ook te danken aan de aangetrokken dollarkoers op 10,458 dollar per euro.

De beurzen reageerden zo op weer een staaltje van voorspelbaar beleid, waarin fed-voorzitter Alan Greenspan meester in is geworden. Ondanks de wollige en indirecte bewoordingen waarin hij zijn uitlatingen doet, is er de laatste tijd weinig exegese voor nodig om zijn `Greenspeak' te decoderen. De markt weet al van te voren waar hij aan toe is, zodat de monetaire besluiten uit het hoofdkwartier in Washington weinig onnodige paniek en onzekerheid veroorzaken. Voorbeeldig, of toch niet?

Dat ligt er maar aan. Het onnodig zaaien van onzekerheid over het renteklimaat zorgt voor een al even onnodige extra risicoperceptie onder beleggers. En die risicoperceptie heeft tot gevolg dat de waardering van activa, en dus ook aandelen, lager is dan hij zou kunnen zijn.

Het duidelijke en kennelijk voorspelbare beleid van de Fed draagt zo bij tot hogere koersen. Maar de andere kant van de medaille is dat te veel zekerheid gemakkelijk leidt tot een te uitbundige waardering op de beurzen. De `Fed' voegde aan zijn beslissing van dinsdag toe voorlopig een `neutraal' standpunt in te nemen, en dat het rentestapje van dinsdag bij zal dragen tot een `merkbaar afnemen' van het inflatierisico in de Verenigde Staten. Het was dan ook weinig verrassend dat een overweldigende meerderheid in de Amerikaanse analistengemeenschap de volgende dag te kennen gaf niet meer in nóg een renteverhoging dit jaar te geloven.

Hoe vaak gebeurt het dat de beurzen twee renteverhogingen achter elkaar op de kin nemen, en toch blijven staan? Het doet denken aan Mohammed Ali, die tijdens zijn beroemde partij tegen George Foreman in 1975 in Zaire, zes ronden lang klop kreeg en toch maar bleef provoceren. Nóg een George, ik voel ze niet eens. Uiteindelijk won Ali toch nog.

Daar moet een groot zelfvertrouwen achter schuilgaan. Of een beginnende geestelijke aftakeling.

Dat ook de beurzen ondanks de twee hoeken van Greenspan gewoon doorboksen heeft niet alleen te maken met een groot vertrouwen in de rente-omstandigheden van de nabije toekomst. Gunstige resultaten van ING en Fortis trokken het Damrak deze week omhoog. ING zelf steeg in een week met ruim 7 procent, en ook Fortis mocht een kleine 7 procent omhoog. ABN Amro (plus 5,5 procent koersstijging) en Aegon (4 procent) reden mee op de treeplank. Dat is het beursklimaat van nu: hoe meer de hoge verwachtingen van beleggers worden waargemaakt, hoe hoger de verwachtingen zelf weer worden bijgesteld.