Afkopen

Prof.mr. P.J. Baauw is daadwerkelijk een `bijzonder' hoogleraar. Zijn stelling dat witteboordencriminelen recht hebben op afkoop van hun crimineel gedrag is stuitend en getuigt van weinig of geen respect voor het rechtsgevoel (NRC Handelsblad, 18 augustus). Als in een rechtsstaat fraudeurs, rijk geworden door bedrog, een regeling (een financiële aflaat) kunnen treffen met het OM, dan is sprake van een voorkeursbehandeling. Baauw onderbouwt zijn stelling met het begrip `sanctiecumulatie', blijkbaar uniek voor fraudeurs die in enige mate bekend zijn, of geacht worden bekend te zijn in de financiële wereld. Alsof andere strafrechtelijke vervolgden dit fenomeen zouden kunnen ontlopen, c.q. zich daaraan zouden kunnen onttrekken. Alsof anderen niet geconfronteerd worden met bijvoorbeeld ontslag, gebroken relaties, maatschappelijk en sociaal isolement.

Ik ben geen pleitbezorger van dit fenomeen, maar het is de keerzijde van de medaille om als bekende persoon in de belangstelling te staan van de media. Om de media te beschuldigen van `schaamteloos standrechtelijk afschieten' is een gotspe. Als iemand zich frauduleus verrijkt met vele miljoenen dan is een buitengerechtelijke afdoening van enkele miljoenen nauwelijks als sanctie aan te merken.

Als je in strafrechtelijke zaken gaat dealen dan zit je al snel op een hellend vlak en is het einde zoek voor je er erg in hebt. De praktijk bewijst dit. Het is te betreuren dat buitenrechtelijke afdoening regel is geworden en een rechterlijke behandeling uitzondering. Het is de hoogste tijd dat de Tweede Kamer en het kabinet hun verantwoordelijkheid nemen en de wet dusdanig aanpassen dat sprake is van een effectief opsporingsbeleid om adequate vervolging en berechting ten uitvoer te brengen.