Oegandese kinderen tekenen hun oorlog

Rob en Dafne de Jong zijn nog steeds met hun motor-zijspan combinatie op reis rond de wereld. In de zijspanbak reizen honderden kindertekeningen uit Nederland en 30 andere landen mee, waaronder ook die van lezers van de Kinderpagina. Dit bericht komt vanuit Oeganda, een land in het oosten van Afrika.

Lekker veilig en rustig kunnen slapen 's nachts, in een heerlijk warm bed. Je vrij kunnen bewegen, genoeg te eten en drinken hebben, naar school kunnen gaan, maar vooral weer veilig thuiskomen.

Daar zouden de kinderen in het noorden van Oeganda heel wat voor over hebben. Maar echte vrede hebben veel kinderen hier nog nooit gekend. Sinds 1993 zijn zeker 8000 van hen daadwerkelijk in een rebellenoorlog betrokken geraakt.Ze leefden in kleine huisjes, van gevlochten twijgen en modder gemaakt. Het dak een dikke laag grassen die de hitte van de zon buiten houden, want Oeganda ligt in de tropen. Op het land verbouwden ze veel maïs, waarvan Ugali, een soort maïspap gemaakt wordt.

Odoch (16) schuift heen en weer op het houten bankje. We zitten in een hele grote tent van het opvangkamp in Gulu, waar lange rijen metalen stapelbedden staan. Via een tolk praten we met 15 kinderen die teruggekeerd zijn uit de oorlog en die hier in dit kamp opgevangen worden.

Lange tijd is Odoch gevangene van het rebellenleger geweest. Hij werd met vele anderen gedwongen soldaat te worden en moest verschrikkelijke dingen doen, zo vertellen de tekeningen die hij en zijn lotgenoten hier maakten. Als je liet zien dat je bang was of smeekte het niet te hoeven doen, kostte dat je zomaar je leven.

De dagmarsen waren zwaar en lang en Odoch heeft vaak kinderen die het tempo niet bijhielden zien sterven. Zelf werd hij in elkaar geslagen toen hij tegen een boom wilde piesen. Zeker in de droge tijd is er nergens water en moest alles wat vocht bevat gedronken worden. Nu in het kamp leren de kinderen om met die verschrikkingen te leven en weer aan de toekomst te denken. Ze vinden het een goed idee om alle andere kinderen in de wereld over hun leven te vertellen en maken allemaal een tekening die, net als jullie tekeningen, meegaan op motor-wereldreis.

Odoch vindt onze reis heel erg spannend en hij heeft veel vragen, maar zelf hoeft hij niet zo nodig ver weg te gaan. ,,Ik wil graag naar huis,'' zegt hij. Zeker 120 kinderen zijn de afgelopen maand uit het kamp naar huis teruggekeerd om te helpen het land te bewerken, want het nieuwe seizoen is net begonnen. De ploegen zijn uit de schuren gehaald en worden door sterke ossen door de grond getrokken. De zaden kunnen de grond in en als alles goed gaat, kan er over een paar maanden geoogst worden en hoeft niemand meer honger te hebben.

Maar er zijn nog allerlei gevaren, zoals sprinkhanen en wormen die de planten op kunnen eten, en iedereen is bang dat de rebellen terug zullen keren. Er worden misschien nog wel 4000 kinderen uit het noorden van Oeganda gevangen gehouden door de rebellen, denken ze in het opvangkamp. Wij hopen met de mensen van het kamp dat ze allemaal weer veilig kunnen terugkeren.

Wil je dat ook jouw tekening meegaat op wereldreis met Rob en Dafne in de motor? Teken op een A4-tje iets over Nederland, of over jouw school of leven. Zet je naam, adres, land en leeftijd erop. Sturen aan Kinderpagina NRC Handelsblad, Paleisstraat 1, 1012 RB Amsterdam. Wij sturen de tekeningen door naar Rob en Dafne.

    • Dafne de Jong