Elvis Presley

In de bespreking van Elvis Presleys Comeback Special '68 (NRC Handelsblad, 16 augustus) wordt het cliché bevestigd van een artiest wiens carrière na deze opleving tragisch genoeg geen hoogtepunten meer kende. Niets is minder waar.

Immers, in 1969 nam Elvis een serie songs op die tot zijn beste gerekend worden sinds zijn beginjaren bij Sun Records, waaronder hits als Suspicious Minds en In the Ghetto. Deze serie is onlangs integraal uitgebracht op CD en lovend besproken in uw krant. Datzelfde jaar zag ook het begin van zijn uiterst succesvolle rentree op de bühne, vastgelegd in documentaire films als That's The Way It Is en Elvis On Tour. Films die overigens zonder moeite overeind blijven in een vergelijking met `rockumentaries' van later datum. Het verval werd pas merkbaar na het roemruchte Aloha From Hawaii optreden van januari 1973, en bevestigd door het overlijden van de zanger vier jaar later.

Maar in plaats van de genadeslag, gaf Elvis' dood juist een enorme impuls aan zijn carrière. Er zijn sinds 1977 meer platen van hem verkocht dan tijdens zijn leven, en de omzet van Elvis Presley Enterprises bedraagt een veelvoud van wat de artiest in leven bij elkaar zong. Ieder jaar gaan duizenden op bedevaart naar zijn landgoed Graceland, en herdenken tallozen zijn sterfdag. Elvis' dood betekende hét hoogtepunt van zijn carrière, en daarin schuilt de ware tragiek.