Strompelende atleten in Sevilla smeken om water

Artsen waarschuwden voor de gezondheid van de deelnemers aan de 50 kilometer snelwandelen bij de WK atletiek. De wedstrijd in het bloedhete Sevilla ging vanochtend niettemin gewoon door.

De snelwandelaars spraken over een zegen van boven. Voor het eerst sinds de start van de wereldkampioenschappen verschenen vanochtend in Sevilla een paar wolken aan de hemel. Ze hielden de brandende zon zowaar een beetje tegen. Maar met een temperatuur van dertig graden en een hoge vochtigheidsgraad was de wedstrijd over vijftig kilometer evengoed nog een helse onderneming. ,,We zijn gek'', zei de Hongaarse wandelaar Zoltan Czukor, nadat hij was uitgevallen.

Verschillende artsen noemden het medisch onverantwoord om in de hitte van Sevilla zo lang te lopen. Er konden weleens ongelukken gebeuren, waarschuwden ze. Maar de ziekenwagen die langs het parcours stond, hoefde vanochtend niet te worden gebruikt. Wel leek het bij de finish een revalidatiecentrum. De atleten strompelden na bijna vier uur snelwandelen over de streep en smeekten om drinken. Zeker vijf man konden wegens kramp en spierpijn niet op eigen kracht verder en gingen op een brancard naar binnen. De Amerikaan Curt Clausen werd in een rolstoel weggereden. Meer dan de helft van de deelnemers haalde de finish niet.

Het schemerde nog toen de 52 wandelaars vanochtend om kwart voor acht op weg gingen voor hun loodzware missie. De medische commissie bij de WK had ter bescherming van de atleten liever gezien dat er nóg veel vroeger was begonnen. Op schoonmakers en bewakers na was het grote stadion leeg toen het startschot klonk. De dappere atleten hadden volle tribunes verdiend om uitgewuifd te worden. Of moeten dergelijke bovenmenselijke inspanningen niet te veel worden aangemoedigd? Wie zelfs alleen maar stil blijft zitten in Sevilla, wordt drijfnat van het zweet. Dus wat bezielt iemand om 50 kilometer in hoog tempo te gaan wandelen?

Bij de start was het nog maar 22 graden. Tijdens de wedstrijd steeg de temperatuur en in de slotfase werd het alsnog dertig graden. Het was prettig dat het parcours van 2,5 kilometer langs de Avenida Carlos III voor een deel tussen de bomen lag. Bij een verversingspost liepen de atleten onder een grote douche door. De meeste wandelaars namen hun pet af bij het passeren van het water. Sommigen deden ook nog even hun ogen dicht. Een kort moment van genot.

Volgens de Amerikaanse teamarts Bob Adams deed de douche de atleten echter meer slecht dan goed. ,,Dat water zorgt nauwelijks voor verkoeling, maar de schoenen van de wandelaars werden wel nat. Onze atleten zitten vol met blaren.'' Adams had zijn landgenoten niet geadviseerd zich terug te trekken, maar het was wel ,,op de rand'' geweest. ,,Ik ben wel heel bang voor de marathon van zaterdag. Die wordt gevaarlijk.''

German Skurygin had vanochtend het minste last van vermoeidheid, spierpijn en blaren. De Rus won na drie uur en 44 minuten en krijgt een premie van 60.000 dollar.